Mortal Engines

3.5 out of 5 stars (3.5 / 5)

 

  • Φαντασίας
  • 2018
  • 128′
  • Σκηνοθεσία: Κρίστιαν Ρίβερς. Με τους: Χιούγκο Γουίβινγκ, Χέρα Χίλμαρ, Ρόμπερτ Σίχαν, Τζιχάε

 

Η ζωή του 20χρονου φοιτητή από το Λονδίνο,  Τομ Νατσγουόρθι (Ρόμπερτ Σίχαν) που δεν έχει ζήσει ποτέ έξω από τα σύνορα της κινούμενης πόλης του θα αλλάξει δραματικά όταν θα βρεθεί στο δρόμο του η Έστερ Σο (Χέρα Χίλμαν), μια μοναχική και ατρόμητη κοπέλα που θα βρεθεί στο Λονδίνο. Η Έστερ έχει μοναδικό σκοπό ζωής να δολοφονήσει τον Θάντεους Βαλεντάιν (Χιούγκο Γουίβινγκ), τον δήμαρχο της πόλης, ο οποίος ευθύνεται για τον θάνατο της μητέρας της. Η Έστερ είναι ένα ελεύθερο πλάσμα με πάθος για εκδίκηση και τρυφερή καρδιά. Ο Τομ είναι έγκλειστος στον δικό του κόσμο, αφελής και καλόπιστος, αλλά με σπάνια γενναιότητα και αφοσίωση. Αυτή η ιστορία εκδίκησης θα φέρει τους δυο ήρωες κοντά, σαν δυο εξόριστους στην ίδια πόλη, όμως τα πράγματα θα εξελιχθούν σε κάτι πολύ μεγαλύτερο και οι αποκαλύψεις θα είναι πιο συγκλονιστικές απ’ ότι θα μπορούσαν να φανταστούν.

 

Πώς θα ήταν ο κόσμος μας αν οι πόλεις κινούνταν πάνω σε τροχούς; Πώς θα είχε διαμορφωθεί ο πλανήτης, αν οι μεγάλες πόλεις διαρκώς ταξίδευαν και προσπαθούσαν να καταβροχθίσουν η μια την άλλη; Αυτός ο δυστοπικός και αφιλόξενος κόσμος κυριαρχεί στην ταινία «Mortal Engines» που θα απολαύσουμε στους κινηματογράφους από τις 6 Δεκεμβρίου. Με τη δράση τοποθετημένη χρονολογικά 1.700 χρόνια μετά την εποχή μας, ο κόσμος έχει πια καταστραφεί οικολογικά και τεχνολογικά, εξαιτίας του λεγόμενου «Εξηντάλεπτου Πολέμου», στον οποίο χρησιμοποιήθηκαν πυρηνικά όπλα και βιολογικές βόμβες που αφάνισαν ολόκληρες χώρες.

 

Η ταινία βασίζεται στο πρώτο μυθιστόρημα του Άγγλου συγγραφέα Φίλιπ Ριβ, το οποίο πυροδότησε τη φαντασία του σκηνοθέτη και παραγωγού Πίτερ Τζάκσον, με σχεδόν ανάλογο τρόπο που τον είχε εμπνεύσει η γραφή του Τόλκιν και τον έκανε να δημιουργήσει τη θρυλική τριλογία του «Άρχοντα Των Δαχτυλιδιών». Χρειάστηκαν επτά χρόνια για τον Ριβ, να ολοκληρώσει το πρώτο του young-adult βιβλίο, που τελικά κυκλοφόρησε το 2001.

 

 

 


 

 

Σειρές

 

Altered Carbon

Το πλαίσιο του μέλλοντος όπου εμφανίζεται η χρονικότητα του Altered Carbon τοποθετείται σε έναν απροσδιόριστο ορίζοντα εκατοντάδων χρόνων μετά. Η ανθρωπότητα έχει επεκταθεί στα άστρα, αλλά οι σκοτεινές πλευρές της ταυτόχρονα την έχουν ακολουθήσει και μάλστα μεγενθυμένες. Έχοντας επιτύχει ένα είδος κοσμικής αθανασίας με την ανακάλυψη του δακτυλίου, μιάς συσκευής που όταν εμφυτευεται στον τράχηλο κάποιου, επιτρέπει την δομή της συνειδητότητας του να παραμένει εγγεγραμμένη εκεί ώστε  τη στιγμή του βιολογικού θανάτου ενός σώματος απλώς να μπορεί καποιος να το αλλάζει όπως αλλάζει ένα φθαρμένο ρούχο, οι άνθρωποι μπορούν να προβάλλουν την υλική τους παρουσία, πρακτικά χωρίς τέλος σε τεράστια βάθη χρόνου. Όμως ο κόσμος του Alterd Carbon πόρρω απέχει απο τον Παράδεισο, καθώς μακράν από το να είναι μιά ελυθεριακή ουτοπία, είναι ένας σκληρότατος ακραία ταξικός κόσμος, με τις ελίτ στην κορυφή της πυραμίδας να διοικούν με απόλυτο τρόπο, και χωρίς πλέον κανένα όριο στην έκφραση της εξουσίας τους, καθώς ακόμα και αυτό το ύστατο “δημοκρατικό” κομμάτι ισότητας ανάμεσα σε πλούσιους και ισχυρούς και στους αδύναμους, δηλαδή ο θάνατος, έχει εξαλειφθεί. Κυβερνώντας χωρίς κανένα ηθικό όριο και με την απόκτηση νέων σωμάτων να είναι υπόθεση πρωτίστως οικονομική, πράγμα που κάνει τις κατώτερες τάξεις να είναι σε ευάλωτη θέση και πολλές φορές ελλείψει, “δοχείου” να κλείνονται για δεκάδες χρόνια σε εικονικά καθαρά περιβάλλοντα, η ανάλγητη σκοτεινιά των κατώτερων πλευρών του χαρακτήρα των κυριάρχων μοιάζει να προκαλεί την νέμεσή της στο πρόσωπο έστω κάποιων οι οποίοι δεν είναι καθόλου αποφασισμένοι να συγκατανεύσουν. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον το Altered Carbon συνθέτει μεταξύ τους το film noir, την επιστημονική φαντασία, αλλά και τις πλέον γοητευτικές αλλά ακραίες για τις μοχθηρές διαστάσεις που μπορούν να πάρουν, ενοράσεις των τεχνοοραματιστών αλλά και των στοχαστών της δυστοπίας της τεχνικής από τον Ελλύλ και τον Χάιντεγκερ, έως τον Φλούσσερ και τον Μάμφορντ. Μας μιλάει όχι απλώς για ένα μέλλον, αλλά ταυτόχρονα και για το πού μπορεί να οδηγήσει την ανθρωπότητα ακόμα και αυτό το πολυπόθητο δώρο μιας ζωής χωρίς τέλος, εάν αυτό δεν περιλαμβάνει την ενδοσκόπηση και την εσωτερική καλλιέργεια που είναι απαραίτητα στοιχεία, δίπλα σε μιά οικουμενική ελευθεριακή προσέγγιση, ώστε αυτό το δώρο στα χέρια των ισχυρών να μην μετατραπεί σε έναν εφιάλτη …χωρίς τέλος!

 

 

 

 

 

The Expanse

Στο αποικισμένο ηλιακό μας σύστημα, σε εκατοντάδες χρόνια από τώρα, ο αστυνομικός  Josephus Miller (Thomas Jane),αναζητά μια νεαρή γυναίκα που αγνοείται. Στο μεταξύ η εύθραυστη ειρήνη ανάμεσα στην Γη και τον Άρη απειλείται από ένα τραγικό περιστατικό. Πίσω στη Γη, η Chrisjen Avasarala (Shohreh Aghdashloo) εργάζεται για την αποτροπή του πολέμου μεταξύ της Γης και του Άρη με οποιοδήποτε μέσο είναι απαραίτητο. Σύντομα, θα γίνει σαφές πως η γυναίκα που αγνοείται συνδέεται με μια τεράστια συνωμοσία που απειλεί την ανθρωπότητα.

Πέρα από ένα sci-fi μικρό κομψοτέχνημα, το Expanse συνιστά και μια σπουδή στη γεωπολιτική μέσα στο πλαίσιο των μελανών χρωμάτων που η new wave επιστημονική φαντασία έχει αφήσει ανεξήτηλα το σημάδι της. Σε μια ιστορία ανατροπών, οι χαρακτήρες αλλάζουν θέσεις μεταξύ τους και τα κρυμμένα στοιχεία των πεπρωμένων που προτείνει η κάθε τάση αποκαλύπτονται σταδιακά σε όλη τους τη μεγαλοπρέπεια με μια μινιμαλιστική μαεστρία. Το ερώτημα παραμένει ακόμα: πόσο μακρια θα φτάσει αυτή η επέκταση (expanse) και τι είναι έτοιμη η ανθρωπότητα να θυσιάσει γι’αυτο; Το δίλημα φτάνει βαθιά, ακόμα και στι επίπεδο της ίδιας της ανθρώπινης υπόστασης. 

Η σειρά ξεκίνησε να παίζεται τον Δεκέμβριο του 2015 και αποτελείται ως τώρα από τρεις σαιζόν. Πρόσφατα τα δικαιώματα της σειράς αγοράστηκαν από την Amazon που προτίθεται να παραγγείλει νέα επεισόδια. 

 

 

Σκηνοθεσία: Semih Kaplanoglu

Ηθοποιοί:  Jean-Marc Barr,  Ermin Bravo,  Grigoriy Dobrygin   

Εμπνευσμένο από έναν στίχο από το Κοράνι, αυτό το φιλμ μας μεταφέρει σε μια δυστοπία όπου οι άνθρωποι που έχουν επιζήσει της καταστροφής είναι χωρισμένοι σε αυτούς που ζουν στις πόλεις και αυτούς που ζουν στην επαρχία. Στις Νεκρές Ζώνες οι γενετικά μη προσαρμοσμένοι μετανάστες είναι έρμαια της πείνας και της επιδημίας. 

Grain (2017)