Αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη

Μαρία Φαραντούρη – Τάσης Χριστογιαννόπουλος – Μίλτος Λογιάδης

To Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και η Μαρία Φαραντούρη προσκαλούν το κοινό σε μια κατανυκτική μουσική βραδιά, αφιερωμένη στη μνήμη και την πολύτιμη παρακαταθήκη του Μίκη Θεοδωράκη. Η «ιέρεια» του Θεοδωράκη συμπράττει με τον εξαίρετο βαρύτονο Τάση Χριστογιαννόπουλο, υπό τη μπαγκέτα του σπουδαίου διευθυντή ορχήστρας Μίλτου Λογιάδη. Έχοντας ερμηνεύσει τα σημαντικότερα έργα του, σε κάθε γωνιά του κόσμου, η Φαραντούρη έχει συνδέσει άρρηκτα την καλλιτεχνική της πορεία με τον Μίκη Θεοδωράκη γνωρίζοντας στο διεθνές κοινό τα, μελοποιημένα από τον ίδιο, ποιητικά έργα των σημαντικότερων Νεοελλήνων λογοτεχνών (Σεφέρη, Ελύτη, Ρίτσου, Καμπανέλλη, κ.ά.).

Στο πρώτο μέρος της συναυλίας – φόρου τιμής στον εθνικό μας μουσικοσυνθέτη, παρουσιάζονται αποσπάσματα από το εμβληματικό Canto General, σε ποίηση του Πάμπλο Νερούδα, που στα χείλη της Φαραντούρη και του Πέτρου Πανδή, των πρώτων ερμηνευτών του, αγαπήθηκε από το διεθνές κοινό στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου. Το κοινό του Ηρωδείου θα το ανακαλύψει εκ νέου στην αυθεντική ενορχήστρωσή του για 15μελές μουσικό σύνολο και δύο χορωδίες (Χορωδία της ΕΡΤ και Χορωδία Δήμου Αθηναίων). Στο δεύτερο μέρος της συναυλίας, η Μαρία Φαραντούρη και ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος, πάντα υπό τη μπαγκέτα του Μίλτου Λογιάδη, θα ερμηνεύσουν έργα-σταθμούς που σημάδευσαν ανεξίτηλα πάνω από μισό αιώνα ελληνικής ιστορίας, σε ενορχήστρωση του πιανίστα Αχιλλέα Γουάστωρ.

Ωδείο Ηρώδου του Αττικού | 04/07/2022 στις 21:00

Εισιτήρια:

ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΖΩΝΗ 55€ • ΖΩΝΗ Α΄ 45€ • ΖΩΝΗ Β΄ 35€ • ΖΩΝΗ Γ΄ 25€ • ΑΜΕΑ 5€ • ΑΝΩ ΔΙΑΖΩΜΑ 20€, 17€, 15€, 12€ • ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ/ 65+/ ΚΑΛΛ. ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ 13€, 12€, 10€ • ΑΝΕΡΓΩΝ/ ΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟ ΚΑΛΛ. ΣΧΟΛΩΝ 5€

Απονεμήθηκαν τα βραβεία Ίρις στο κατάμεστο Θέατρο Άλσος, κλείνοντας με τον καλύτερο τρόπο μια συναρπαστική χρονιά για το Ελληνικό Σινεμά.

Μεγάλη νικήτρια αναδείχθηκε η ταινία Μαγνητικά Πεδία, σκηνοθεσίας Γιώργου Γούση με πέντε συνολικά βραβεία ανάμεσα στα οποία αυτά της Καλύτερης Ταινίας και Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη.

 

Στην πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς η σπουδαία Ξένια Καλογεροπούλου παρέλαβε τιμητικό βραβείο για το σύνολο της καριέρας της, κερδίζοντας το πιο ζεστό χειροκρότημα του κοινού. Τιμητικό βραβείο παρέλαβε και η ιστορική μακιγιέζ Αργυρώ Κουρουπού.

 

Τα βραβεία στις 22 συνολικά κατηγορίες απένειμαν μια πλειάδα σημαντικών προσωπικοτήτων από διάφορους χώρους, ανάμεσα στους οποίους οι δικηγόροι της οικογένειας Ζακ Κωστόπουλου, Κλειώ Παπαπαντολέων και Άννυ Παπαρρούσου, η Διευθύντρια Πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση, Αφροδίτη Παναγιωτάκου, οι ηθοποιοί Αριάν Λαμπέντ, Μάκης Παπαδημητρίου και Αργύρης Ξάφης, ο ράπερ Νέγρος του Μοριά, ο μπασκετμπολίστας Νίκος Παππάς, οι σκηνοθέτες Πάνος Κούτρας και Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη, η εικαστικός και κινηματογραφίστρια Λουκία Αλαβάνου και η συγγραφέας Αλεξάνδρα Κ..

Το τελευταίο βραβείο της βραδιάς για τη Μεγάλου Μήκους Ταινία Μυθοπλασίας απένειμαν από κοινού σε μια συμβολική κίνηση οι εκπρόσωποι του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, της ΕΡΤ, του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και του ΕΚΟΜΕ, Ορέστης Ανδρεαδάκης, Γιώργος Γαμπρίτσος, Αθηνά Καρτάλου και Πάνος Κουάνης.

Αναλυτικά τα Βραβεία Ίρις 2022 είναι: 

Βραβείο Ειδικών Εφφέ και Οπτικών Εφφέ

Για την ταινία Σμύρνη μου Αγαπημένη, ο Αντώνης Κοτζιάς

 

Βραβείο Σχεδιασμού Μακιγιάζ, Κομμώσεων και Ειδικών Εφφέ

Για την ταινία Σμύρνη μου Αγαπημένη, οι Δήμητρα Γιατράκου και Ιουλία Συγρίμη

 

Βραβείο Ήχου

Για την ταινία Monday, οι Λέανδρος Ντούνης και Roland Heap

 

Βραβείο Ενδυματολογίας

Για την ταινία Σμύρνη μου Αγαπημένη, η Φωτεινή Δήμου

 

Βραβείο Σκηνογραφίας

Για την ταινία Σμύρνη μου Αγαπημένη, οι Ηλίας Λεδάκης, Γιάννης Παπαδόπουλος και Μιχάλης Σαμιώτης

 

Βραβείο Πρωτότυπης Μουσικής

Για την ταινία Μαγνητικά Πεδία, ο Λευτέρης Βολάνης

 

Βραβείο Μοντάζ

Για την ταινία Σελήνη, 66 Ερωτήσεις, η Σμαρώ Παπαευαγγέλου

 

Βραβείο Φωτογραφίας

Για την ταινία Σμύρνη μου Αγαπημένη, ο Σίμος Σαρκετζής

 

Βραβείο Β’ Γυναικείου Ρόλου

Για την ταινία Αγία Έμυ, η Hasmine Killip

 

Βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου

Για την ταινία Αγέλη Προβάτων, ο Άρης Σερβετάλης

 

Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου

Για την ταινία Μαγνητικά Πεδία, η Έλενα Τοπαλίδου

 

Βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου

Για την ταινία Σελήνη, 66 Ερωτήσεις, ο Λάζαρος Γεωργακόπουλος

 

Βραβείο Σεναρίου

Για την ταινία Μαγνητικά Πεδία, οι Γιώργος Γούσης, Αντώνης Τσιοτσιόπουλος και Έλενα Τοπαλίδου

 

Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη

Για την ταινία Μαγνητικά Πεδία, ο Γιώργος Γούσης

 

Βραβείο Σκηνοθεσίας

Για την ταινία Αγία Έμυ, η Αρασέλη Λαιμού 

 

Βραβείο Μικρού Μήκους Σπουδαστικής Ταινίας

Για την ταινία Όλο το Χρόνο του Κόσμου, η Δανάη Επιθυμιάδη

 

Βραβείο Μικρού Μήκους Animation

Για την ταινία Από το Μπαλκόνι, οι Άρης Καπλανίδης και Ιωάννα Σουλτάνη

 

Βραβείο Ταινίας Μικρού Μήκους Ντοκιμαντέρ

Για την ταινία Latin Noir, οι Ανδρέας Αποστολίδης, Ρέα Αποστολίδη και Γιούρι Αβέρωφ

 

Βραβείο Ταινίας Μικρού Μήκους

Για την ταινία Το Βανκούβερ, οι Άρτεμις Αναστασιάδου και Βαγγέλης Φάμπας

 

Βραβείο Ταινίας Ελληνικής Μειοψηφικής Συμπαραγωγής

(Εξ ημισείας λόγω ισοψηφίας)

Για την ταινία .dog, οι Κώστας Λαμπρόπουλος, Γιώργος Κυριάκος, Έφη Σκρόμπολα και Βασίλης Τζανίδης

&

Για την ταινία Feathers, οι Γιώργος Καρναβάς και Κωνσταντίνος Κοντοβράκης

 

Βραβείο Ντοκιμαντέρ

Για την ταινία Μέρες και Νύχτες της Δήμητρας Κ., οι Αμάντα Λιβανού, Χρήστος Β.  Κωνσταντακόπουλος και Εύα Στεφανή

 

Βραβείο Μεγάλου Μήκους Ταινίας Μυθοπλασίας

Για την ταινία Μαγνητικά Πεδία, οι Γιώργος Γούσης, Γιώργος Καρναβάς και Κωνσταντίνος Κοντοβράκης

Οι Bauhaus από μόνοι τους είναι ένας θρύλος! Η μπάντα του ιστορικού Club Batcave που ουσιαστικά αυτή όρισε μια ολόκληρη εποχή και μια από τις μεταλλάξεις του Post Punk- Dark wave ήχου στις αρχές της δεκαετίας του 80. Η εμφάνιση τους για άλλη μια φορά στη χώρα μας μετά την πολύ καλή συναυλία του 2018, στα πλαίσια της έναρξης του φετινού Release Festival στην Πλατεία Νερού στις 8 Ιουνίου, είναι ένα μουσικό γεγονός.

Οι Bauhaus ήταν εκείνοι που πήραν τον σκοτεινό postpunk ήχο των Cure και των Joy Divison ή των Magazine και προσθέτοντας του έναν τόνο μυστικισμου και λογοτεχνικού Ρομαντισμού, επέδρασαν όσο κανείς άλλος στην ονειρική μετάλλαξη του Gothic. Το ελληνικό κοινό μάλιστα είχε την ευκαιρία να τους απολαύσει και την αρχή της καριέρας τους σε μία πολύ δυνατή συναυλία στις αρχές του 80 που όσοι βρεθήκαμε πολύ νεαροί εκεί θα την θυμόμαστε με μεγάλη ένταση.

Ο Peter Murphy συνδυάζοντας την υποβλητική παρουσία ενός “Vampire” πριγκιπα του Underground κατευθείαν μέσα από τη μελαγχολική και υπνωτικη γοητεία που θα μπορούσαμε να βρούμε στις περιγραφές του Μπρααμ Στοκερ, είναι ένας μοναδικός Performer και ο πιο κοντινός στο να διεκδικήσει τον τίτλο ενός Gothic Βowie επί της σκηνής. Lp όπως το In that flat field ή το Μask καθως και κομμάτια – αντανακλωντας μια διεστραμμένη avantguard κρυφό Dark rock and Roll γοητεία- όπως το εκτροχιασμενο στις ελλειπτικες παραμορφωμενες κιθαριστικες εκρήξεις του, Nerves, στοιχειώνουν τις νύχτες μας μεσα και μετά τη δεκαετία του 80, ενώ το Passion of Lovers ηταν το απόλυτο soundtrack των ερώτων μας.

Οι Bauhaus μετά από τις αναβολές των λαιβ  των τελευταίων δύο χρόνων βρίσκονται ξανά σε μεγαλες φόρμες και μας καλούν να μοιραστούμε εσωτερικά και πνευματικά την σκηνή του σκοτεινού ρομαντικού τους κόσμου. Πλάι τους και δίπλα σε όμορφες νέες ελληνικές μπάντες όπως οι Strawberry Pills (το ελληνικό κοινό είχε την ευκαιρία να τους δει και σε “δικό” τους λαιβ στο Ντεθ Ντισκο πριν λίγο καιρό) θα βρίσκεται μια άλλη μπάντα με τελείως διαφορετικό ύφος που συνδυάζοντας τον μουσικό τοίχο του ήχου από φαζαρισμενες κιθάρες, τα ονειρικά φωνητικά των αδελφών Reid, το Rock and Roll και την ψυχεδέλεια άλλαξαν με Lp όπως το Psychocandy το 1984 και single σαν το You Trip me Up, τον ορίζοντα της Βρετανικής Ποπ (με την ευρεία έννοια!)! Οι Jesus and Mary Chain που – προσωπικα έχω δει πάνω από μια 15αρια φορές εδώ και στο εξωτερικό – είναι από τα must του Release και οι απόλυτοι πρόδρομο του Shoegaze. Για τους Avant Rock Deus, από το Βέλγιο, τα λόγια απλώς περιττεύουν καθώς είναι ο αισθητικός ορισμός του μοναχικού εσωστρεφους avant δρόμου με pop χαρακτηριστικά και ένα από τα σημαντικότερα group των nineties. 

Δείτε το Line-Up της συναυλίας:

του Γιάννη Ραουζαίου

Μια από τις πιο πλούσιες συναυλιακά σαιζόν, έχει ξεκινήσει ήδη μετά από 2 χρόνια -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- γενικής συναυλιακής, ανομβρίας! Ανάμεσα σε αυτές είναι και η μεγάλη συναυλία των Dropkick Murphys στο Ολυμπιακό Στάδιο την Δευτέρα 13 Ιουνίου. Οι Dropkick Μurphys είναι ένα από τα σημαντικότερα σύνολα στο χώρο του νέο speed-celtic-punk και μια μπάντα με φανατικούς οπαδούς στην Ελλάδα. Φαίνεται η γεμάτη ταχύτητα, στιγμές αισιοδοξίας αλλά και θλίψης σε διαρκή εναλλαγή που χαρακτηρίζει το είδος, έχουν βρει την αναγκαία εκείνη επαφή με τον ψυχισμό του ελληνικού κοινού, το οποίο σε όλες τις εμφανίσεις τους και πλαισιώσε και αγαπά ιδιαίτερα αυτή την εκρηκτική παρέα.

Η μπάντα ξεκίνησε την φρενήρη, γεμάτη χιούμορ και ενέργεια πορεία της, όχι κάπου στην Ιρλανδία η στην Σκωτία, αλλά στην Μασαχουσέτη το 1996. Εκεί βρέθηκαν πολύ σύντομα οι εμφανίσεις τους σε clubs και τοπικά φεστιβάλ να γίνονται η αφορμή για packed εκδηλώσεις και ενα πολύ θερμό κοινό που δίπλα στο ποτό και την μουσική, ανακαλύπτει τις πιο ιδιαίτερες πτυχές αυτού του ιδιώματος, που κάποτε κάποιοι σαν τους Pogues μας είχαν προϊδεάσει γαι το μέγεθος του κοινού που στο μέλλον θα κατακτουσε. 

Οι Dropkick συγκεντρωθηκαν και λίγο κατά τύχη, όταν ο Κεν Κασει, ο φροντμαν του σχήματος αλλά και ένας χαρισματικός ερμηνευτής και περφορμερ, κατάφερε να τους φέρει κοντά. Το όνομα τους το πήραν από έναν τοπικό παλαιστή που έδινε στο μεθυσμένο κοινό των προηγούμενων γενιών ουσίες που έβρισκε από κτηνίατρους όπως αναισθητικά για άλογα, για να τους ηρεμήσει όταν “ξέφυγαν” από την κατάχρηση αλκοόλ και έπεφταν στον εθισμό. Η μπάντα στην αρχή της και πριν γίνει το φαινόμενο που σήμερα γνωρίζουμε, είχε μια πολύ D.I.Y λογική και τυπωνε η ίδια τα σινγκλ της σε δικό της label. 

Παρα το γεγονός ότι εξαιτίας κάποιων οργιαστικων στιγμών που είχαν εκπεσει οπαδοί τους, οι Dropkick – και ενώ ήδη ήταν από τα κεντρικά ονόματα σε πολλές από τις συγκεκριμένες γιορτές – δεν επιτρεπόταν να συμμετάσχουν στις συναυλίες της ημέρας του Αγίου Πατρίκιου στη Βοστωνη -πολη επίκεντρο της ιρλανδοαμερικανικης κουλτούρας- σύντομα και όταν ηρθησαν οι περιορισμοί, βρέθηκαν όχι απλώς να συμμετάσχουν αλλά και να ηγούνται. Στη σκηνή μάλιστα ανέβαιναν εν μέσω τρελού χορού και τραγουδιού, πολλά μέλη των οικογενειών τους καταργώντας στην πράξη και με πάρα πολύ Punk τρόπο τους διαχωρισμούς κοινού-μουσικών. Από το συγκρότημα δε έχουν περάσει και συμμετάσχει σχεδον 2 δεκάδες μουσικοί, πράγμα που έδωσε το σχήμα το χαρακτήρα όχι απλώς ενός punk group αλλά μιας ιδιοτυπα περίτεχνης κολεκτιβας του  Κέλτικου ήχου

Σύντομα η υπόγεια φήμη που ανέπτυξαν ήταν τέτοια που η οικογένεια του εκλιπόντος κολοσσου της φολκ – και μάλιστα της έντονα πολιιτκοποιημενης φολκ του παρελθόντος και πηγή έμπνευσης για τον Μπομπ Ντυλαν- Γούντι Γκαθρι, τους επέτρεψε να χρησιμοποιήσουν τους στίχους του ανολοκλήρωτο τελευταίου ποιητικού του ύμνου, I am shipping up to Boston
 
Οι Murphys πότε δεν έκρυψαν την αγάπη τους για την προσωπική αναζήτηση, την ελευθερία και τον απόλυτο σεβασμό τους στην ανάγκη για σύνδεση με τις ρίζες και την ανάδυση κοινοτήτων μοιράσματος των κοινών εμπειριών, απέναντι στη λαίλαπα της πλήρους εξατομικευσης
 
Μεσα λοιπόν σε μια εκτροχιασμενη περιοδία και όπου τα διακύβευματα είναι μεγάλα, γύρω μας αλλά και οι εντάσεις πολλές, οι Murphys βρίσκονται ξανά εδώ την Δευτέρα στις 13 Ιουνίου για να μοιραστούν μαζί μας την εμπειρία του κεφιού και της κοινότητας αλλά και ταυτόχρονα τους δεσμούς που αυτή δημιουργεί μαι θα δημιουργήσει ανάμεσα μας. 
Ο Φέλιξ Γκουαταρί είχε πει κάποτε κάτι πολύ εύστοχο και στους Murphys ταιριάζει απολύτως. Το αίσθημα της ευτυχίας είναι πραγματικό, εάν είναι συλλογικό
Πλάι στους Murphys οι καταξιωμένοι και τον κόσμο αλλά και σε συμμετοχή σε ενεργές δράσεις υποστήριξης τόσο της ελευθερίας όσο και της κοινότητας που αναδύεται από τη σύνδεση παραδοσιακού ήχου της Ηπείρου και σκληρού heavy stoner ήχου, οι εκπληκτικοί Villages of Ioanina City. Μια μπάντα που μαζί με άλλα σχήματα όπως οι Θραξ Πανξ αλλά και την ενεργό συμμετοχή τους σε δρώμενα κοινωνικής αμφισβήτησης και προβληματισμό, πέραν των απλών ροκ συναυλιών, είναι μια μπάντα φαινόμενο που έχει δημιουργήσει μια ολόκληρη σχολή πλέον γύρω της στην χώρα μας και η συναυλίες τους είναι ηχητικά και όχι μόνον γεγονότα
 
Οι Rumjacks συνεχίζουν επίσης – και αυτοί αγαπημένοι του ελληνικού κοινού-το αθλητικό πνεύμα της σχολής των Μurphys ενώ οι εξαιρετικοί κολλεκτιβα των Fundracar, είναι ένα από τα επιδραστικοτερα underground και όχι μόνον ελληνικά σχήματα σήμερα, υπεύθυνοι πολλών παράλληλων εκδηλώσεων σαν διοργανωτές γύρω από το πνεύμα συνδυασμού alternative music και reggae /Ska /punk attitude, ενώ οι πειραματισμό τους με το crossover ανάμεσα στο seventies space rock και την ψυχεδέλεια με τον reggae dub ήχο αλλά και τους γεμάτους χιούμορ και σαρκασμό στίχους του Μάριου Νταβέλη, δεν θα μπορούσαν να λείπουν από αυτή τη συναρπαστική βραδιά. 

του Γιάννη Ραουζαίου

Άλλη μια κινηματογραφική στιγμή του Διεθνους Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου, και θα μπορούσα να θεωρήσουμε  αριστούργηματικο – η αν όχι αριστούργηματικο τουλάχιστον εξαιρετικό το φιλμ Return to Dust. Ενα κινέζικο auteur φιλμ και ταυτόχρονα μια δυνατή κοι κοινωνικη ματια από τον Γιν Ρου Τσεν Γιαν, που εξελίσσεται σε μια ποιητική σύλληψη της σύνθεσης Φύσης και Εαυτού, μέσα από τα προσεδεμενα στο χρόνο κοινωνικά συμβάντα και την επαφή του ενός προς τον άλλο, αντρών και γυναικών, εντός της ροής της ζωής και της σχέση μας μαζί της μέσα στον χρόνο.

Δίπλα σε τέτοιες δουλειές η αλήθεια είναι ότι άλλες μοιάζουν να έχουν μια λάμψη που υποχωρεί, πράγμα που δεν συμβαίνει όμως στη δημιουργία του Γκαστον Σολινιτσκι  Little Love Package, όπου το συναίσθημα, η πανέμορφη φωτογραφία και η προσωπική εξερεύνηση βρίσκονται ισορροπημένες και απολύτως ενεργές στην εξέλιξη της πλοκής του, την ίδια στιγμή που τα “Μαύρα γυαλιά”  με την Ιλενια Παστοραλι και την Ασία Αρτζεντο του πάλαι πότε σημαντικού σκηνοθέτη  Νταρτζεντο δείχνουν τη δύναμη που διατηρεί η πινελιά του μεγάλου δημιουργού, ενώ το Call Jane της Φικις Ναγκι, μας άφησε τη γεύση μιας ενδιαφέρουσα δουλειάς που θα μπορούσε να τολμήσει. περισοοστερο. 

© Little Magnet Films / Filmy Wiktora

ΤΡΙΑΝΟΝ 9-14 Οκτωβρίου στις 21:00

Έξι επιπλέον παραστάσεις της σκηνικής πράξης “Με τις μέλισσες ή με τους λύκους” θα πραγματοποιηθούν στον Κινηματογράφο Τριανόν λόγω εξάντλησης των εισιτηρίων  και αυξημένου ενδιαφέροντος.

Παρασκευή 9, Σάββατο 10, Κυριακή 11, Δευτέρα 12, Τρίτη 13 & Τετάρτη 14 Οκτωβρίου

Η σκηνική πράξη «Με τις μέλισσες ή με τους λύκους», συνιστά μία καλλιτεχνική προσπάθεια απόδοσης της αγόρευσης του Θανάση Καμπαγιάννη, στην πολυσυζητημένη δίκη της Χρυσής Αυγής.

Ο Θανάσης Καμπαγιάννης, όπως και οι συντελεστές του έργου, δεν προσπαθεί μόνο να τεκμηριώσει την ενοχή της εθνικοσοσιαλιστικής οργάνωσης, και να πείσει το δικαστήριο για την παράνομη δράση της, αλλά και να φωτίσει την ύπαρξη δύο κόσμων: Από τη μία ο κόσμος της ακραίας βίας των ισχυρών, του ρατσισμού, του μίσους και από την άλλη ο κόσμος της αλληλεγγύης, του αγώνα και της συντροφικότητας.

Παράλληλα με την εξέλιξη της υπόθεσης στην πραγματική αίθουσα του δικαστηρίου, το έργο «Με τις μέλισσες ή με τους λύκους» παρουσιάζεται ως μία σκηνική ανάγνωση, με τον ήχο οργανωμένο σε μουσική, και το λόγο του Θανάση Καμπαγιάννη, μέσα από την ερμηνεία του ηθοποιού Γεράσιμου Γεννατά, να αποκαλύπτει τις φρικαλεότητες που διέπραξε η οργάνωση από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα.

Επιπλέον δύο μουσικοί επί σκηνής, συνδιαλέγονται με τον ηθοποιό συνθέτοντας το παζλ της αφήγησης.

Το κοινό, όπως και οι δικαστές της εν εξελίξει υπόθεσης, καλούνται να διαλέξουν, με ποιους είναι; Με τις μέλισσες ή με τους λύκους; 

Η αγόρευση του Θανάση Καμπαγιάννη εκδόθηκε τον Φεβρουάριου του 2020 και κυκλοφορεί με τον τίτλο “Με τις Μέλισσες ή με τους Λύκους” από τις εκδόσεις Αντίποδες.

Συντελεστές:

  • Ερμηνεία: Γεράσιμος Γεννατάς
  • Μουσική: Παύλος Κατσιβέλης, Γιώργος Χανός
  • Σκηνοθετική επιμέλεια: Δανάη Λιοδάκη
  • Σκηνογραφική επιμέλεια: Νικόλας Κανάβαρης
  • Δραματουργική επεξεργασία: Λυδία Λιοδάκη, Δανάη Λιοδάκη
  • Φωτογραφίες: Μαριάννα Στεφανίτση
  • Διεύθυνση παραγωγής: Φοίβος Πετρόπουλος
  • Σχεδίαση αφίσας: Πέτρος Βούλγαρης

Εισιτήριο 5€

Προπώληση στα ταμεία του Τριανόν και στο viva.gr

Link προπώλησης: https://www.viva.gr/tickets/theater/trianon/me-tis-melisses-h-me-tous-lykous/

FB Event: https://fb.me/e/1xVzsjSp0

Ο κινηματογράφος Τριανόν λειτουργεί ως θερινός με αυτόματη ανοιγοκλειόμενη οροφή εξασφαλίζοντας τη διεξαγωγή της εκδήλωσης ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών.

Τώρα που μένουμε μέσα έχουμε την ευκαιρία να ξεκινήσουμε κάποια καινούρια σειρά ή να δούμε τα υπόλοιπα επεισόδια της σειράς που βλέπαμε. Από τις πολλές επιλογές σειρών που υπάρχουν ξεχωρίσαμε δύο: το Τσερνόμπιλ και το Χαλιφάτο. Είναι και οι δύο σύντομες σειρές που καταπιάνονται με δύσκολα θέματα, στην πρώτη περίπτωση με το πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνόμπιλ το 1986 και στη δεύτερη με την “οικειοθελή” μετακίνηση γυναικών από τις δυτικές χώρες στα εδάφη του Χαλιφάτου.

Τσερνόμπιλ

Το Τσερόμπιλ είναι μια μίνι-σειρά παραγωγής HBO και Sky-UK. Παρουσιάζει σε πέντε επεισόδια δραματοποιημένα τα γεγονότα που προηγήθηκαν του πυρηνικού ατυχήματος αλλά κυρίως τις προσπάθειες αντιμετώπισής του. Δίνει βάρος στις ατομικές ιστορίες των πρωταγωνιστών αλλά και στις προσπάθειες και τη θυσία ανώνυμων ανθρώπων που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν μια αδιανόητη απειλή πολύ συχνά χωρίς καν να το γνωρίζουν. Ακόμη κι αν ήταν μια σειρά επιστημονικής φαντασίας κι αν το Τσερνόμπιλ δεν ήταν αληθινό, η σειρά θα καθήλωνε με την ατμόσφαιρά της και τον λιτό ρυθμό της. Πρόκειται όμως δυστυχώς για μια πολύ πραγματική τραγωδία, γεγονός που μας έκανε να παρακολουθήσουμε τη σειρά με κομμένη την ανάσα. Ειδικά σε συνθήκες πανδημίας και καραντίνας, το Τσενόμπιλ μας επιτρέπει να δούμε τα πράγματα ακόμη πιο συνολικά, να αναλογιστούμε πόσο αλληλοσυνδεδεμένοι είμαστε αλλά και πόσο εύθραυστοι.

Χαλιφάτο

Το Χαλιφάτο διηγείται μια άλλη πολύ υπαρκτή ιστορία: αυτή των γυναικών, συνήθως μικρών κοριτσιών, που φεύγουν από χώρες της Δύσης με υποσχέσεις για μια ονειρεμένη ζωή και προσγειώνονται στη σκληρή πραγματικότητα της σύγχρονης Συρίας. Η σειρά, που είναι διαθέσιμη στο Netflix, παρακολουθεί ταυτόχρονα μια παρέα νεαρών κοριτσιών από μουσουλμανικές οικογένειες στη Στοκχόλμη και μια νεαρή, την Περβίν, που έφυγε από τη Σουηδία για να πάει στη Ράκα. Ακολουθώντας αντίστροφες πορείες, οι νεαρές θα προσπαθήσουν να πάνε στο Χαλιφάτο ενώ η Περβίν προσπαθεί απεγνωσμένα να φύγει από αυτό. Συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις παράλληλες ιστορίες είναι ο ανώνυμος “Ταξιδιώτης”, ένας πράκτορας του Ισλαμικού Κράτους στη Σουηδία, αλλά και μια Σουηδή αστυνομικός που προσπαθεί να βοηθήσει τα κορίτσια.

 

SAMA

 

 

Η SAMA, η πρώτη Παλαιστήνια Techno DJ και μουσική παραγωγός θα εμφανιστεί σε λίγες μέρες στο Winter Plisskën Festival. 

Με αφορμή την επικείμενη εμφάνισή της στην Αθήνα, απάντησε στις ερωτήσεις του Γιάννη Ραουζαίου για τη μουσική της και το όραμά της. 

Η  SAMA ξεκίνησε να μιξάρει το 2006 στη Ραμάλα. Tο 2010 άρχισε να κάνει τη δική της μουσική και να ασχολείται με την ηλεκτρονική μουσική σύνθεση και συγκεκριμένα με είδη όπως η techno, η house και άλλα πιο σκοτεινά υποείδη. 

Το 2011 μετακόμισε στο Λονδίνο και σπούδασε Ηχοληψία και Μουσική Παραγωγή. Στις αρχές του 2013 υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρεία Itchycoo Record.

Η SAMA έχει παίξει ως DJ σε πολλές εκδηλώσεις στην Ευρώπη  Παρίσι, Μπορντώ, Μασαλία, Ρώμη Λονδίνο, Ουαλία) και την Μέση Ανατολή ( Κάιρο, Αμμάν, Ραμάλα, Χάιφα). 

Συνέντευξη με τη SAMA

του Γιάννη Ραουζαίου


Θα ήθελες να μας περιγράψεις το καλλιτεχνικό περιβάλλον στη Ραμάλα; Είναι δύσκολο να κάνεις τέτοια μουσική στη Mέση Aνατολή?

Είναι λίγο δύσκολο γιατί, όπως φαντάζεσαι, δεν είναι μουσική που ακούγεται τόσο πολύ και δεν είναι τόσο γνωστή, αλλά αυτό μοιάζει σιγά-σιγά να αλλάζει.

Ποιες είναι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει μια καλλιτέχνις από τη χώρα σου στη δουλειά της;

Προβλήματα σχετικά με τα ταξίδια, την επικοινωνία με άλλους καλλιτέχνες, το να μαθαίνεις νέα πράγματα κ.α.

Έχεις δουλέψει με σκηνοθέτες ως μουσική παραγωγός και sound designer σε ταινίες τα τελευταία χρόνια. Ποια ήταν η γενική αίσθηση που σου άφησε η συμμετοχή σου στην κινηματογραφική βιομηχανία;

Λατρεύω τις ταινίες και λατρεύω και το sound design, μοιάζει με τη διαδικασία της παραγωγής αλλά με πραγματικούς ήχους. Η έμπνευση για αυτό που κάνω προέρχεται κυρίως από το sound design. Ειδικά αν δουλεύεις στο animation, εκεί είναι που ο ήχος εξερευνεί νέα όρια.

 

Τι σε έκανε να αλλάξεις το όνομά σου από “Skywalker” σε “SAMA'”; Υποδηλώνει κάποια αλλαγή στην καλλιτεχνική σου δουλειά και παραγωγή;

Όχι δεν νομίζω, πιστεύω πως απλώς ωριμάζω. Δεν στέκομαι στο ψευδώνυμο, επιστρέφω στο πραγματικό μου όνομα. Επιπλέον, δεν ξέρω τίποτα για το Star Wars και αυτό δημιουργούσε προβλήματα (γέλια)!

Πώς θα χαρακτήριζες γενικά τη μουσική παραγωγή και τις σύγχρονος μορφές διανομής; Πάει καιρός από τις “αναλογικές” μέρες, έτσι;

Συμφωνώ (γέλια)! Αλλά επίσης πιστεύω ότι τα ψηφιακά μέσα ανοίγουν νέα σύνορα και δημιουργούν νέα όρια. Πράγματι, η κατάσταση γίνεται ευκολότερη για ανθρώπους που δεν ξέρουν τι κάνουν, αλλά για αυτούς που ξέρουν, η κατάσταση πηγαίνει πλέον σε άλλο επίπεδο.

 

Πόσο έχει ριζοσπαστικοποιήσει τη σύγχρονη καλλιτεχνική παραγωγή η ανάπτυξη της τεχνολογίας; Μοιάζει σαν οι Kraftwerk να είχαν τόσο δίκιο!

Όπως είπα και παραπάνω, την έκανε πολύ πιο εύκολη, αλλά διεύρυνε περισσότερο τους ορίζοντες.

Πώς ήταν για σένα να δουλεύεις στην Cité Internationale des Arts; Νιώθεις δικαιωμένη από τις εως τώρα καλλιτεχνικές επιλογές σου;

Ναι, φυσικά. Πέρασα εκεί έναν υπέροχο χρόνο, γνώρισα τόσους καλλιτέχνες, έκανα τόση πολλή μουσική και μεγάλη πρόοδο στη δουλειά μου. Είναι φοβερό τι μπορεί να επιτύχει κάνεις αν σταθεί λίγο και αφιερωθεί σε αυτό που θέλει πραγματικά να κάνει.

Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον; Θα σκεφτόσουν ποτέ για παράδειγμα να επενδύσεις μουσικά κάποια θεατρική performance;

Φυσικά και θα το σκεφτόμουν. Μόλις ξεκινήσαμε μια κολεκτίβα στην Παλαιστίνη που λέγεται Union. Απαρτίζεται από διάφορους DJ’s και σχεδιάζουμε ένα φεστιβάλ, ελπίζω σύντομα. Επίσης, ακόμα περιοδεύω και κάνω παραγωγές με το project  Sodassi. Συνεχίζει και το project  Electrosteen , και η  Awyav  (η εταιρεία μου) είναι ακόμα ζωντανή. Θα δούμε τι άλλο θα έρθει με τον νέο χρόνο!

Σ’ ευχαριστώ για τον χρόνο σου και ελπίζω να έχεις μια υπέροχη βραδιά παίζοντας στην Ελλάδα για εμάς!

Ευχαριστώ πολύ! Ανυπομονώ!

 

The Cure

EJECT FESTIVAL 2019

Τετάρτη 17 Ιουλίου

Πλατεία Νερού

Το 2019, το EJEKT Festival συμπληρώνει 15 χρόνια πορείας και το γιορτάζει με ένα επετειακό line-up. Το πρώτο όνομα που ανακοινώνεται είναι οι περίφημοι The Cure, ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της σύγχρονης μουσικής!

Οι The Cure θα επιστρέψουν στην Ελλάδα μετά από πάνω από μια δεκαετία, στα πλαίσια της πολυαναμενόμενης Ευρωπαϊκής περιοδείας τους που γιορτάζει τα 40 χρόνια παρουσίας του συγκροτήματος.

Οι επιτυχίες των The Cure είναι τόσο πολλές, ώστε σχεδόν κάθε ακροατής να έχει συνδέσει – συνειδητά ή μη – κάποια στιγμή της ζωής του με κάποιο τραγούδι τους. Δεν υπάρχει καλλιτέχνης ή συγκρότημα που δεν θα ήθελε να έχει γράψει ένα τραγούδι όπως τα “Friday I’m In Love”, “Just Like Heaven”, “Pictures of you”, “A Letter To Elise”, “Boys Don’t Cry”, “Lovesong”, “Never Enough”, “High”, “Lullaby”, “Killing An Arab”, “Fascination Street”, “In Between Days”, “Close To Me”, “Fire In Cairo”, “A Strange Day”, “A Night Like This”, “Burn”, “To Wish Impossible Things”, “Close To Me” και πολλά άλλα.

Η μουσική των The Cure ήταν αυτό το μοναδικό κράμα goth-rock-pop που κατόρθωσε να αποτυπώσει τόσο τέλεια το τι ακριβώς ήταν τα 80ς και τα 90ς. Η τόσο χαρακτηριστική περσόνα του Robert Smith (με αυτό το κούρεμα, το μεικ-απ, το κόκκινο κραγιόν, τα μαύρα ρούχα), οι στίχοι που ανατέμνουν την πολυπλοκότητα της εποχής (από την ειρωνεία ως το angst αλλά και τα ξεσπάσματα χαράς) και η σαγηνευτικά βρετανική φωνή του, έγιναν ένα σημείο αναφοράς όχι μόνο για τη γεννιά τους, αλλά και για τις επόμενες.

Στις 17 Ιουλίου 2019 οι The Cure θα ανέβουν στη σκηνή του EJEKT Festival, στην Πλατεία Νερού στο Φάληρο – τον πιο όμορφο συναυλιακό χώρο της καλοκαιρινής Αθήνας, ακριβώς δίπλα στη θάλασσα, για μια εμφάνιση που θα έχει διάρκεια πάνω από 2 ώρες και θα συνοψίσει την τεράστια καριέρα τους.

 

 

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

Αρένα
Early bird: 45 Ευρώ
Α΄ φάση προπώλησης: 50 Ευρώ
Β’ φάση προπώλησης: 55 Ευρώ

VIP 
Early bird: 100 Ευρώ
Α’ φάση προπώλησης: 130 Ευρώ

Η προπώληση των εισιτηρίων γίνεται στα www.viva.grwww.public.gr, Public, SevenSpots, Reload, Ευρυπίδης.

Οι μεταπωλητές των εισιτηρίων χρεώνουν έξοδα διαχείρισης ανάλογα με το τιμολόγιό τους.

Πληροφορίες: www.ejekt.gr