Neel Rønholt in Thorn (2017)

Αγκάθι

Σκηνοθεσία: Gavriil Tzafkas 

Με τους:   Jens Sætter-Lassen ,  Neel Rønholt ,  Olaf Johannessen 

Ένα νιόπαντρο ζευγάρι βρίσκεται σε μια αγροικία στο δάσος για την πρώτη νύχτα του γάμου. Όμως η βραδιά εκτυλίσεται με τρόπο απρόσμενο και τα μυστικά απειλούν να διαλύσουν μια σχέση που μόλις ξεκινάει. 

 

Jeffrey Tambor in The Death of Stalin (2017)

Jason Isaacs and Andrea Riseborough in The Death of Stalin (2017)

The Death of Stalin (2017)

The Death of Stalin (2017)

Ο θάνατος του Στάλιν

Σκηνοθεσία  Αρμάντο Ιανούτσι  

Με τους:  Στιβ Μπουσέμι ,  Σάιμον Ράσελ Μπιλ ,  Όλγα Κουριλένκο ,  Τζέφρι Τάμπορ 

Η ταινία περιγράφει τις ημέρες που ακολούθησαν τον θάνατο του Στάλιν και το χάος που προκλήθηκε με την είδηση του θανάτου του. Καύρο χιούμορ και δράμα ακροβατούν συνεχώς σε τεντωμένο σκοινί συνεχίζοντας την παλιά καλή παράδοση της βρεταννικής πολιτικής κωμωδίας- αλληγορίας(“το ποντίκι που βρυχάται”). Ο Στάλιν στο αποκορύφωμα της τυραννικής του εξουσίας και ενώ ετοιμάζεται να εξαπολύσει ένα κύμα τρόμου φοβερότερο κι απο της περιόδου 36-38, πεθαίνει ξαφνικά, και πάνω απο το πτώμα του οι σύντροφοι του προσπαθούν να κανονίσουν μέσα απο κωμικοτραγικές εικόνες ποιός θα τον διαδεχτεί. Οι ίντριγκες, η ραδιουργία και οι πολιτικές δολοφονίες θα είναι η κατάληξη αυτής της διαδικασίας διαδοχής, σηματοδοτώντας, μαζί με τη διάνοιξη μιας νέας εποχής μέσα απο το 20ο συνέδριο του ΚΚΣΕ που θα ακολουθήσει και την “αποσταλινοποίηση”, την εμφάνιση πλεόν στο ανοικτό πολιτικό πεδίο όλων εκείνων των στοιχείων αλλά και της ιδιαίτερης ψυχολογικής στάσης που είχε καταλήξει να οδηγήσει στην απόλυτη διαστροφή των αρχικών ελευθεριακών κομμουνιστικών προταγμάτων της ρωσικής Επανάστασης. Καταπληκτικός στην ταινία ο Τζέησον Αισακς στον ρόλο του Στρατάρχη Ζούκωφ, αλλά και ο Στήβ Μπουσέμι στον ρόλο του Χρουστσώφ!

 

 

Η μεγάλη κακιά αλεπού και άλλες ιστορίες


Σκηνοθεσία:  Patrick Imbert,  Benjamin Renner 

Με τους   Kamel Abdessadok ,  Jules Bienvenu ,  Guillaume Bouchède 

Στην εξοχή δεν είναι όλα ήσυχα και ήρεμα όπως μοιάζουν. Ειδικά σε αυτό το δάσος όπου η αλεπού νομίζει πως είναι κότα και η πάπια είναι πεπεισμένη πως είναι ο Αγιος Βασίλης! Προσοχή λοιπόν! 

 

 

 

Konstadinos Aspiotis in Do It Yourself (2017)

Ελληνική ταινία

Do It Yourself

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τσιλιφώνης  

Με τους:  Κωνσταντίνο Ασπιώτη ,  Μάκη Παπαδημητρίου ,  Χρήστο Λούλη ,  Μυρτώ Αλικάκη 

Ένας μικροαπατεώνας συμφωνεί να πρωταγωνιστήσει σε ένα βίντεο το οποίο θα χρησιμοποιηθεί για να αθωωθεί ένας διεφθαρμένος επιχειρηματίας. Συνηδειτοποιεί όμως πως οι μπράβοι του επιχειρηματία έχουν σκοπό να τον σκοτώσουν και έτσι ξεκινά μια περιπέτεια απόδρασης από το στούντιο πορνοταινιών στο οποίο βρίσκεται. 

 

 

 

Resan till Fjäderkungens Rike (2014)

Beyond Beyond

Επιχείρηση μαμά

Τι συμβαίνει όταν ένας λαγός ζητά το αδύνατο; Ένα νεαρό λαγουδάκι τα βάζει με τις πιο ισχυρές δυνάμεις και μαθαίνει την ζωή και τους κανόνες της σε μια καταπληκτική περιπέτεια ενηλικίωσης. 

 

 

 

Lior Ashkenazi in Foxtrot (2017)

Foxtrot (2017)

Foxtrot (2017)

Heading Level 3

Σκηνοθεσία: Samuel Maoz 

Με τους: Lior Ashkenazi,  Sarah Adler , Yonaton Shiray

Όταν μαθαίνουν πως ο γιος τους σκοτώθηκε στο μέτωπο, ο Μίκαελ και η Ντάφνα έρχονται αντιμέτωποι με τους χειρότερους εφιάλτες τους. Η οικογένεια, που έχει ήδη τα δικά της προβλήματα, πρέπει να αντιμετωπίσει τις διαδικασίες του ισραηλινού στρατού προκειμένου να μάθει τι συνέβη στο παιδί τους. Μια πολιτική αλληγορία που σχολιάζει τις διαστάσεις των σχέσεων ανάμεσα στους απλούς πολίτες και ένα μιλιταριστικό σύστημα και τους μηχανισμούς του. Παράλληλα πρόκειται για ένα σχόλιο στα συναισθήματα των ανθρώπων απέναντι σε μία συνεχή κατάσταση πολέμου. Η αραβο-ισραηλινή διαμάχη περιγράφεται με ζοφερά χρώματα αγγίζοντας τα όρια του τραγικού. 

 

Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου

ΑΘΗΝΑ 20 ΕΩΣ 28 ΜΑΡΤΙΟΥ 2018

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: 29 ΜΑΡΤΙΟΥ ΕΩΣ 4 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2018

ΔΑΝΑΟΣ – AΣΤΟΡ – AUDITORIUM THEO ANGELOPOULOS ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ

Το Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου, που ξεκίνησε ένα φθινόπωρο του 2000 και στα επόμενα χρόνια καθιερώθηκε ως το ανοιξιάτικο κινηματογραφικό γεγονός της Αθήνας, γιορτάζει τα 19α γενέθλιά του!

19 διοργανώσεις που μέχρι σήμερα έχουν δώσει την ευκαιρία στους Έλληνες σινεφίλ να ανακαλύψουν το καλύτερο πρόσωπο του γαλλικού και γαλλόφωνου κινηματογράφου, καθώς και τους κύριους δημιουργούς του.  Το φεστιβάλ διαφοροποιείται, ανανεώνεται, και ωθεί όλους τους κλάδους και τους φορείς τους σε μια συνεχή αλληλεπίδραση! Σας προσκαλούμε φέτος να το απολαύσετε, να αναζωογονηθείτε και να επωφεληθείτε από την επαφή με τις διαφορετικές κουλτούρες, τα θέματα και τις συναντήσεις, για εννέα ημέρες στην Αθήνα και επτά στην Θεσσαλονίκη!

 

Τα βραβεία

Θα απονεμηθούν και φέτος δύο βραβεία στις ταινίες που συμμετέχουν στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Ελλάδας:

 

  • Το Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής, το οποίο απονέμεται από την κριτική επιτροπή του φεστιβάλ και αποτελεί μια προσφορά της NOVA και του ΟΠΑΝΔΑ. Οι φορείς αυτός υποστηρίζουν ως χορηγοί επικοινωνίας την προώθηση της ταινίας όταν αυτή προβληθεί στις ελληνικές αίθουσες.
  • Το Βραβείο Κοινού, το οποίο απονέμεται κατόπιν ψηφοφορίας των θεατών κατά την έξοδό τους από τις προβολές των ταινιών που συμμετέχουν στο διαγωνιστικό τμήμα. Το Βραβείο Κοινού, προσφορά της μπίρας Fischer, απονέμεται στον διανομέα της βραβευμένης ταινίας στην Ελλάδα για την προώθησή της κατά την προβολή της στις ελληνικές αίθουσες.

Γενική είσοδος στο Auditorium του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών: 5 €

Τιμές εισιτηρίων στους κινηματογράφους ΔΑΝΑΟΣ, ΑΣΤΟΡ

 Γενική είσοδος :6 €. (μειωμένο : 5  €)

Τον ρυθμό στην 19η διοργάνωση του Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου, δίνουν το γκλάμουρ, η κομψότητα και η αισθητική, έννοιες συνδεδεμένες τόσο με τον κινηματογράφο όσο και με τη θεματική μας ενότητα αφιερωμένη στη μόδα.

Η μόδα, η πολυτέλεια, η ομορφιά, μας συνοδεύουν καθ’ όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ, καθώς αναδύονται από διάφορες πτυχές του προγράμματος της φετινής διοργάνωσης. Με την έναρξη των προβολών, και συγκεκριμένα στις 21 Μαρτίου, ένα εξαιρετικό masterclass δίνει το πρώτο στίγμα. Ο Γενικός Γραμματέας του Μουσείου Christian Dior, Philippe Le Moult και ο Dominique Adt, σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ Christian Dior, l’élégance du paradis perdu, το οποίο θα προβληθεί στο πλαίσιο της συνάντησης αυτής, θα συζητήσουν για τη σχέση του οίκου Dior με την 7η τέχνη και για το πώς γυρίστηκε η ταινία στα παρασκήνια αυτού του μεγάλου οίκου υψηλής ραπτικής.

Το θέμα της μόδας αντικατοπτρίζεται και στην οπτική ταυτότητα της φετινής διοργάνωσης, δημιουργία των Typical Organization for standards and Order. Ξεκινώντας από την ιδέα του «catwalk», της πασαρέλας, στο πίσω πλάνο, οι δημιουργοί ξεδιπλώνουν την κίνηση ενός αιλουροειδούς σε 19 αστραφτερά φωτογραφήματα.

Τον ρυθμό στην 19η διοργάνωση του Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου, δίνουν το γκλάμουρ, η κομψότητα και η αισθητική, έννοιες συνδεδεμένες τόσο με τον κινηματογράφο όσο και με τη θεματική μας ενότητα αφιερωμένη στη μόδα.

Η μόδα, η πολυτέλεια, η ομορφιά, μας συνοδεύουν καθ’ όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ, καθώς αναδύονται από διάφορες πτυχές του προγράμματος της φετινής διοργάνωσης. Με την έναρξη των προβολών, και συγκεκριμένα στις 21 Μαρτίου, ένα εξαιρετικό masterclass δίνει το πρώτο στίγμα. Ο Γενικός Γραμματέας του Μουσείου Christian Dior, Philippe Le Moult και ο Dominique Adt, σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ Christian Dior, l’élégance du paradis perdu, το οποίο θα προβληθεί στο πλαίσιο της συνάντησης αυτής, θα συζητήσουν για τη σχέση του οίκου Dior με την 7η τέχνη και για το πώς γυρίστηκε η ταινία στα παρασκήνια αυτού του μεγάλου οίκου υψηλής ραπτικής.

Το θέμα της μόδας αντικατοπτρίζεται και στην οπτική ταυτότητα της φετινής διοργάνωσης, δημιουργία των Typical Organization for standards and Order. Ξεκινώντας από την ιδέα του «catwalk», της πασαρέλας, στο πίσω πλάνο, οι δημιουργοί ξεδιπλώνουν την κίνηση ενός αιλουροειδούς σε 19 αστραφτερά φωτογραφήματα.

 

 

Οι ενότητες του 19ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου

 

ΕΠIΣΗΜΗ ΕΠΙΛΟΓΗ | ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

 

Aurore | 50 φορές άνοιξη – Blandine Lenoir

Brillantissime | Ωραίο μου διαζύγιο – Michèle Laroque

Fleuve noir | Μαύρος φάκελος – Érick Zonka

Gauguin-Voyage de Tahiti | Γκογκέν – Στην Ταϊτη – Édouard Deluc

Jeune femme | Μια νέα γυναίκα – Léonor Seraille

La douleur | Η οδύνη – Emmanuel Finkiel

La promesse de l’aube | Η υπόσχεση της αυγής – Éric Barbier

Le Brio – Yvan Attal

Le fils de Jean | Οικογενειακός φίλος – Philippe Lioret

Otez-moi d’un doute | Για καλό και για κακό – Carine Tardieu

 

ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΓΑΛΛΟΦΩΝΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

 

Avant la fin de l’été | Πριν το τέλος του καλοκαιριού –  Maryam Goormaghtigh

Barefoot | Ξυπόλυτος στα θερισμένα σταχοχώραφα – Jan Sverak

C’est tout pour moi | ‘Ολα δικά μου – Nawell Madani

Crash test Aglaé | Μετώπικη σύγκρουση – Éric Gravel

Diane a les épaules | Στηρίξου πάνω μου – Fabien Gorgeart

Drôles de petites bêtes | Αστεία τερατάκια – Arnaud Bouron & Antoon Krings

Egon Schiele | Egon schiele, ο θάνατος και η κοπέλα – Dieter Berner

Hochelaga, terre des âmes | Hochelaga, γή των πνευμάτων – François Girard

Kiss & Cry | Φιλί και δάκρυ – Lila Pinell & Chloé Mahieu

La belle & la belle | Καλλονές – Sophie Fillières

La mélodie | Η μελωδία – Rachid Hami

Laissez bronzer les cadavres | Αφήστε τα πτώματα να μαυρίσουν στον ήλιο

Ηélène Cattet & Bruno Forzani

Le collier rouge | Το κόκκινο περιδέραιο – Jean Becker

Les têtes de l’emploi | Κεφαλοκυνηγοί – Alexandre Charlot & Franck Magnier

Lhajjates | Σεβάσμιες – Mohamed Achaour

M – Sara Forestier

Nos patriotes | Σύντροφοι – Gabriel Le Bomin

Prendre le large | Απόδημη – Gaël Morel

Seuls | Μόνοι – David Moreau

Tous les rêves du monde | Ζήσε το όνειρό σου – Laurence Ferreira Barbosa

Tueurs | Δολοφόνοι – François Troukens & Jean-François Hensgens

Une part d’ombre | Κρυμμένα μυστικά – Samuel Tilman

Une saison en France | Καινούργια ζωή – Mahamat-Saleh Haroun

Une vie ailleurs | Η ζωή αλλού – Olivier Peyon

To ΦΚΘ συναντά το CineDoc

“Δεσπόζουσα θέση κατέχει το αφιέρωμα στο 1968 με επιλογές που τονίζουν τόσο την δυναμική της μνήμης όσο και την εν συνόλω πραγματικότητα αυτής της ιδιαίτερης χρονιάς που σηματοδοτεί το αποκορύφωμα μιας ευρύτατης πολιτικής και πολιτιστικής επανάστασης που άλλαξε σαν σεισμός μεγάλων διαστάσεων την κοσμοεικόνα της εποχής.”

Ανταπόκριση από το 20ο Φεστιβάλ Ντοκυμανταίρ Θεσσαλονίκης

Του Γ. Ραουζαίου

Άκρως ενδιαφέρον όπως πάντα το φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης συμπληρώνει φέτος τα 20 χρόνια παρουσίας, με σειρά εκλεκτών καλεσμένων αλλά και ένα  σύνολο ταινιών από. τις καλύτερες επιλογές τεκμηρίωσης της προηγούμενης χρονιάς αλλά και άλλων ετών.

Δεσπόζουσα θέση κατέχει το αφιέρωμα στο 1968 με επιλογές που τονίζουν τόσο την δυναμική της μνήμης όσο και την εν συνόλω πραγματικότητα αυτής της ιδιαίτερης χρονιάς που σηματοδοτεί το αποκορύφωμα μιας ευρύτατης πολιτικής και πολιτιστικής επανάστασης που άλλαξε σαν σεισμός μεγάλων διαστάσεων την κοσμοεικόνα της εποχής. Σε αυτό το πλαίσιο ξεχωρίζουμε ταινίες όπως το “δεν ξεχνάμε δεν συγχωρούμε” του Ρίτσαρντ Ντίντο με θέμα την εξέγερση των φοιτητών στο Μεξικό που οδήγησε το 1968 σε μια φοβερή αιματηρή καταστολή, καθώς και τα “Καλοκαίρι στην Ναρίτα”  του Σίνζουκε Ογκάουα όπου οι κάτοικοι ενός ιαπωνικού χωρίου συγκρούονται με τις δυνάμεις του κράτους, απέναντι στην κατασκευή ενός αεροδρομίου, σύγκρουση που καταλήγει σε ένοπλη αντιπαράθεση δυνάμεων όπως οι “ταξιαρχίες νέων” με την αστυνομία, συγκρούσεις οι οποίες αποτελούν προέκταση  της δράσης του εξαιρετικά ριζοσπαστικού κομματιού της ιαπωνικής κοινωνίας που προερχόταν από τις κινητοποιήσεις των φοιτητών και που ένα κομμάτι αργότερα θα οδηγήσει στην δημιουργία του ιαπωνικού ερυθρού απελευθερωτικού στρατού, και ¨”αμερικανική επανάσταση 2″ του Χάουαρντ Άλκ, με την κινηματογράφηση της προσπάθειας για σύμμειξη του λευκού και του μαύρου κομματιού του αμερικανικού movement απέναντι στον τεχνοβιομηχανικό σύμπλεγμα , δεσπόζον στη συγκεκριμένη κοινωνία ως δυναμική βάση της λήψης πολιτικών αποφάσεων ιδιαίτερα εκείνη την περίοδο με τον πόλεμο του Βιετνάμ να μένεται. 

 

Άλλες ενδιαφέρουσες ταινίες εκτός από το πολυαναμενόμενο σήμερα “Golden Dawn Girls” με θέμα τρεις γυναίκες που προέρχονται από  τον σκληρό πυρήνα του ελληνικού νεοναζιστικού κόμματος, είναι και το “Walthaim Waltz” με αναφορά στον υποψήφιο για πρόεδρο της Αυστρίας το 1986 Κούρτ Βάλτχαιμ, με ναζιστικό και αντισημιτικό παρελθόν, ενώ στην εξαιρετική δουλειά τους για την περίοδο 1941-1944, “Οι παρτιζάνοι των Αθηνών”, η Γιάννης Ξυδάς και Ξενοφώντας Βαρδαρός, αποτυπώνουν με μορφή συγκλονιστικής μαρτυρίας, της αποκλειστικές συνεντεύξεις αγωνιστών της ΕΠΟΝ, του ΕΛΑΣ Αθηνών και της ΟΠΛΑ, ανδρών και γυναικών που δημιούργησαν σε μια από τις πλέον 

 

SUBHEADING

 

δύσκολες συνθήκες της ελληνικής και της παγκόσμιας ιστορίας, ένα δίκτυο μάχης και αγώνα σε όλα τα επίπεδα απέναντι τόσο στους ξένους κατακτητές όσο και ενάντια στον Γερμανοιταλικό Ναζισμο-Φασισμό και τους ντόπιους συνεργάτες τους.
Θα ήθελα να συνεχίσω για λίγο ακόμα στον χώρο του πολιτικού ντοκιμαντέρ αναφερόμενο στο πόνημα της Α.Βαρντά για την ιστορία και την συγκρότηση των Μαύρων πανθήρων, καθώς και το “Angkar” της Νιρι Αντελίν Χέι που ανατέμνει μια βάρβαρη και αποτρόπαια στιγμή στην ιστορία της Καμπότζης, δηλαδή την περίοδο της κατάληψης της εξουσίας απο τους ερυθρούς Χμέρ και τον Πόλ Ποτ με την  δολοφονία με τον χειρότερο και πλέον βάναυσο τρόπο 3.000.000 Καμποτζιανών, σε αγροτικά στρατόπεδα αναμόρφωσης-θανάτου. Άνγκαρ ήταν το αρχαίο όνομα που επέλεξε το Κ.Κ.Καμπότζης για να αναδείξει την ιδιαίτερη σύνδεση με την παράδοση που η “νέα” κοινωνία που οικοδομούσε θα είχε ως κινητήριο μοχλό. Φυσικά μια τέτοια ιδεολογική φενάκη που θα έκανε τον Κ.Μαρξ να αυτοκτονήσει στο σπίτι του στο Λονδίνο εάν προέβλεπε πως θα χρησιμοποιούσαν κάποιοι την θεωρία του, δεν μπορούσε παρά να οδηγήσει σε εκατόμβες θυμάτων στο όνομα της “σιδηράς ιστορικής αναγκαιότητας”. Στην ταινία ο πατέρας της σκηνοθέτιδος συναντιέται μετά απο δεκαετίες με άτομα που άνηκαν στην Άνγκαρ-Κ.Κ.Κ, σε μια  επώδυνη αναψηλάφιση μνήμης .
Πολύ ενδιαφέροντα είναι και τα τμήματα του φεστιβάλ με ταινίες V.R (ήδη στο αθηναικό Afrofuturism της Στέγης, είχαμε ένα πρώτο αφιέρωμα σε αυτό το νέο είδος οπτικής εμπειρίας και όχι μόνον), όπως και τα αφιερώματα  στην μεγάλη δημιουργό Αμνιές Βαρντά, στον τεχνολογικό φουτουρισμό του τμήματος Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος και ταινίες πάνω στο Trans και Post Humanism όπως το Cyborγ μέσα μας του Ράλφ Ντουράντ Τόραντ, την Βερενά Παραβέλ και τον Λουσιάν Καστέλ Τέιλορ, καθώς και η θεματική των μουσικών ντιοκιμαντέρ με το αντίστοιχο για την Σόουλ και τον Ρουίτσι Σακαμότο αλλά και την βιογραφία-αναφορά στην Μαριάν Φέηθφουλ, να κυριαρχούν. Το διάρκειας 135λεπτών ντοκιμαντέρ για τον Κλάπτον θα μπορούσε να είναι στην πρώτη τριάδα αν η προσέγγιση του δεν παρέμενε, παρά τον όγκο των πληροφοριών και του υλικού, αρκετά συμβατική για την απρουσίαση μιας προλιφικής προσωπικότητας του Ροκ.

.

 

Δραματική

Σκηνοθεσία:  Brady Corbet 

Ηθοποιοί:   Bérénice Bejo,  Liam Cunningham,  Stacy Martin 

Υπόθεση:

Πρόκειται για την ιστορία ενός μικρού αμερικανού που μεγαλώνει στη Γαλλία στις αρχές του 20ου αιώνα. Ο πατέρας του είναι ένας αμερικανός αξιωματούχος που εργάζεται στην ομάδα σύνταξης της Συνθήκης των Βερσαλλιών. Μέσα από την ταινία βλέπουμε πώς μεγαλώνει και αποκρυσταλλώνει τις ιδέες του ένας από τους μεγάλους δικτάτορες του 20ου αιώνα. 

 

The Childhood of a Leader (2015)

 

Μυστηρίου

Σκηνοθεσία:  Francis Lawrence 

Ηθοποιοί:   Jennifer Lawrence ,  Joel Edgerton ,  Matthias Schoenaerts 

Υπόθεση:

Η Ντομινίκα Εγκόροβα, χορεύτρια του κλασικού μπαλέτου, στρατολογείται από μια ρώσικη υπηρεσία κατασκόπων με το όνομα Sparrow School. Εκεί θα μάθει να χρησιμοποιεί το σώμα της ως όπλο με σκοπό να πλησιάσει τον στόχο της: έναν πράκτορα της CIA. 

Jennifer Lawrence in Red Sparrow (2018)