H Αόρατη Κλωστή (Phantom Thread)

Κριτική από τον Γ. Ραουζαίο

 

Το ότι η  Αόρατη Κλωστή (Phantom Thread)  είναι μία απο τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς δίπλα στο  Τετράγωνο (The Square)  του Ρ. Έστλγουντ και τις  Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι (Three Billboards Outside Ebbing, Missouri) είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός.

Ο Πολ Τόμας Άντερσον, ο μεγάλος δημιουργός των “Boogie Nights”, “Magnolia” και “The Master”, επανέρχεται εδώ με μια πολύ ιδιαίτερη ματιά πάνω στην ιστορία αγάπης. 

Ανιχνεύοντας την σκοτεινή πλευρά του Ρομαντισμού αλλά και το πνεύμα που βρίσκεται επί της ουσίας πίσω από την αέναη σχέση και πάλη του αρσενικού και του θηλυκού (στην ευρύτερη διάστασή τους και όχι απλώς βιολογικά – φυσικά), μας δίνει το πορτραίτο ενός αξιόλογου σχεδιαστή μόδας με σοβαρές εμμονές και τάσεις ελέγχου του περιβάλλοντός του και μιας ατίθασης νεαρής ύπαρξης η οποία τον γοητεύει αλλά και τον εκνευρίζει και τρομοκρατεί ταυτόχρονα.

Δεν πρέπει να σταθούμε μόνον στο ρεαλιστικό υπόβαθρο της ιστορίας που εκτυλίσσεται στην δεκαετία του ’50 στην Βρετανία αλλά πολύ περισσότερο να δούμε τις διαστέλλουσες πρακτικές της έκφανσης του έρωτα ως σχέσης ακόμα φτάνοντας μέχρι το τώρα.

Ο Άντερσον χρησιμοποιεί τις εξαιρετικές ερμηνείες των κεντρικών αλλά και των περιφερειακών χαρακτήρων (όπως για παράδειγμα της οικονόμου, υποδιευθύντριας του οίκου μόδας και μητρικής φιγούρας ή του νεαρού αριστοκράτη γιατρού ερωτικού αντίμαχου), δίπλα στις ιδιαίτερες γωνίες της κάμερας ή τις διαφοροποιήσεις της ηχητικής μπάντας ανάλογα με τις ψυχικές διακυμάνσεις του κεντρικού χαρακτήρα, ώστε να καταδείξει ένα περιβάλλον το οποίο ποτέ δεν είναι απόλυτα αντικειμενικό ή εξωτερικό και ποτέ απόλυτα εσωτερικό και ψυχολογικό , φλερτάροντας με έναν ουσιαστικά μεταφυσικό υπαρξισμό της διαφυλικής παρουσίας.

Ο εσωτερικός ρυθμός της ταινίας πότε επιταχύνεται και πότε επιβραδύνεται ακριβώς στα όρια της αμφισημίας που εγκολπώνει η – στα όρια – σχέση και ένταση ανάμεσα στο χαρακτήρα του άντρα και της γυναίκας μετατρέποντάς τους σε διαχρονικά σύμβολα ενός αυθεντικού Ρομαντισμού σαν αυτόν που κρύβεται όχι στα μελοδραματικά βιβλιαράκια μαζικής κατανάλωσης αλλά σε πονήματα όπως ο ποιητικός Μάνφρεντ του Μπάιρον.

Εν τέλει, όπως στην συνέντευξη τύπου που έδωσε ο πρωταγωνιστής Ντανιέλ Ντέι Λούις όταν απάντησε σε ερώτηση που του έθεσα πάνω στα όρια αυτής της ρομαντικής σχέσης και στην πρόκληση που έβαλε ο ίδιος τον εαυτό του μελετώντας και ενσαρκώνοντας τον περίπλοκο χαρακτήρα του σχεδιαστή μόδας, ο δημοφιλής πρωταγωνιστής και κάτοχος τριών Όσκαρ συμφώνησε απολύτως πως το κεντρικό θέμα αυτής της ταινίας είναι η Αγάπη και ο Έρωτας που ξεπερνά τις κατηγοριοποιήσεις, έτσι και η ίδια η δομή αλλά και η φαινομενολογία της ταινίας μας υποβάλλει ακριβώς αυτό, αναδεικνύοντας τον Άντερσον σε έναν πρώτης τάξεως εικονοκλάστη δημιουργό που δεν αναγνωρίζει όρια στο πόσο θα χρησιμοποιήσει τις εικόνες του για να προσφέρει στο κοινό τα κεντρικά νοήματά του.

Ολόκληρη η απάντηση του Ντάνιελ Ντέι Λιούις στην ερώτησή μας:

 

Γιάννης Ραουζαίος.:

Πώς πιστεύετε ότι προβάλλεται η Αγάπη-Έρωτας σε αυτή την συνεχώς στα όρια σχέση του Μόδιστρου και της φίλης του ταινία, όντας έχοντας ενσαρκώσει τόσους ρόλους;

Ντάνιελ Ντέι Λιούις.:

Μα ακριβώς αυτό είναι το θέμα όλης της ταινίας! Έχετε δίκιο. Αυτό είναι όλο το κεντρικό ζήτημα που επιχειρείται να αναδειχθεί. Η Αγάπη είναι ο απόλυτος λόγος για τον οποίο διαδραματίζονται όλα όσα συμβαίνουν στην πλοκή του έργου.

Ο χαρακτήρας είναι γοητευμένος από αυτό το κορίτσι αλλά θέλει να την εντάξει με τον αποκλειστικά δικό του τρόπο μέσα στον κόσμο του ακριβώς έτσι όπως το έχει συνηθίσει στα πάντα έως τότε, ενώ αυτή καθώς τον ερωτεύεται παθιασμένα από την αρχή, την ίδια στιγμή είναι πάρα πολύ πεισματάρα για να δεχτεί απλώς αυτό που της δίνεται αλλά αντίθετα θέλει να επιτύχει να τον “ανοίξει” με έναν τρόπο που θα τους επιτρέψει και θα της επιτρέψει , να γίνουν ένα επί της ουσίας.

Σε αυτό τον στόχο είναι απόλυτα διατεθειμένη να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο και γι’ αυτό η ταινία είναι στην πραγματικότητα μια βαθιά, απόλυτη ιστορία Αγάπης, πάρα πολύ Ρομαντική… στο τέλος και όταν πλέον αυτός συνειδητοποιεί πέρα από καθορισμούς και τα στενά πλαίσια της δικής του ιδιαίτερης ματιάς τι είναι αυτό που του προσφέρεται από εκείνην, νοιώθει πλέον γαλήνη και ευδαιμονία!

Την αποδέχεται και της δίνεται πλήρως! Είναι σαν να της λέει “δεν με νοιάζει τι κάνεις ή ακόμα και εάν με δηλητηριάζεις αλλά αυτό που μου προσφέρεις είναι κάτι μοναδικό! Σου είμαι ευγνώμων για αυτό και ευχαριστώ το Θεό που έγινα αποδέκτης αυτής της πλήρους έκφρασης του πάθους και της αγάπης σου προς εμένα. Αυτό που μου προσφέρεις τελικά είναι πάρα πολύ σπάνιο να προσφερθεί σε κάποιον, σε αποδέχομαι πλήρως και σε θα σε λατρεύω για πάντα!”. Η Αγάπη είναι ένα ανυπέρβλητο γεγονός και υπάρχει παντού σαν παρουσία και όχι μόνον στην ταινία αυτή.

Αυτή η σχέση όμως, σε αυτή την ταινία, γίνεται ένα ουσιαστικό μεταφορικό όχημα της αίσθησης στην ζωή και στα πράγματα. Μια ταινία για μια μεγάλη ιστορία Αγάπης!

 

 

Ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις στην Αθήνα

για την πρεμιέρα της ταινίας «Αόρατη κλωστή»

Ο βραβευμένος με Όσκαρ Βρετανός ηθοποιός ήρθε στην Αθήνα καλεσμένος της Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών «Πόρτα Ανοιχτή» για την πρεμιέρα της ταινίας «Αόρατη κλωστή» (Phantom thread). Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε την 1η Φεβρουαρίου στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος), ενώ η ταινία προβέλεται πλέον στις αίθουσες.

“Αόρατη Κλωστή”
  • Δραματική
  • Παραγωγή 2017
  • Διάρκεια 130′
  •  Σκηνοθεσία  Πολ Τόμας Άντερσον  με τους: Ντάνιελ Ντέι Λιούις, Βίκι Κριπς, Λέσλι Μάνβιλ 

Πλοκή:  Ο μόδιστρος Ρέινολντς Γούντκοκ ζει στο Λονδίνο μια μάλλον ανιαρή ζωή όταν εμφανίζεται η Άλμα. Η νέα αυτή γυναίκα θα γίνει η μούσα του και θα αλλάξει για πάντα την ζωή του. 

 

Η ταινία-ντοκιμαντέρ “Όλυμπος – Τέσσερα Μονοπάτια Για Να Φτάσεις Τους Θεούς”, του Νίκου Ντουρλιού, θα ξεκινήσει να προβάλλεται στον κινηματογράφο Ιντεάλ (Πανεπιστ ημίου 46 – Αθήνα) την Κυριακή 11 Φεβρουαρίου 2018 στις 15:40 και για μερικές επόμενες Κυριακές, την ίδια ώρα.

Η ταινία συμμετείχε στο επίσημο πρόγραμμα του 19ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης 2017. 

Το ντοκιμαντέρ, μέσω μιας σφαιρικής προσέγγισης των σημερινών πολύπλευρων ορειβατικών δραστηριοτήτων του Ολύμπου, οδηγεί τον θεατή στις βουνοκορφές του Μύτικα, της κατοικίας των θεών. Η κάμερα του Νίκου Ντουρλιού, εντυπωσιάζει, παντρεύοντας τις υπέροχες εικόνες και εναλλαγές του τοπίου, με την παράλληλη πλοκή των περιπετειών των ορειβατών στα τέσσερα πιο δημοφιλή μονοπάτια του Ολύμπου.

Trailer:

 

OLYMPUS-Four Paths To Reach The Gods (TRAILER 2018 ) from NICK NTOURLIOS on Vimeo.

Από την Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου συνεχίζεται για 3η εβδομάδα η προβολή της βραβευμένης ταινίας -με το βραβείο καλύτερης ταινίας στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του Φεστιβάλ Καννών- του Μοχάμαντ Ρασούλοφ Ένας ακέραιος άνθρωπος.​​

Οι  ώρες προβολών στις αίθουσες είναι: Άστυ (5.50, 8.00, 10.10 μ.μ.), Πτι Παλαί (10.00 μ.μ.)

 

ΣΥΝΟΨΗ

 

Ο 35χρονος Ρεζά, έχοντας απομακρυνθεί από την πόλη, ζει μια ήρεμη ζωή με τη γυναίκα και τον μοναχογιό του, σε ένα απόμακρο χωριό στο Βόρειο Ιράν. Περνάει τις ημέρες του εκτρέφοντας χρυσόψαρα. Λίγο πιο δίπλα του, μια ιδιωτική εταιρεία που έχει στενές επαφές με την κυβέρνηση και τις τοπικές αρχές θα πάρει τον έλεγχο σε ο,τιδήποτε κινείται στην περιοχή.

 

Οι πάμπλουτοι μέτοχοί της έχουν πιέσει τους χωρικούς και τους μικροϊδιοκτήτες να ερειπώσουν τη γη τους, τις αγροικίες και τα σπίτια τους, για το συμφέρον της εταιρείας. Όμως ο Ρεζά αντιδρά. Σύντομα, ωστόσο, θα συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί πλέον να τα βάλει με αυτόν το ισχυρό, αλλά καλά κρυμμένο, σύστημα διαφθοράς που έχει δημιουργηθεί.

 

 

 

Αφιέρωμα

Πατώντας γκάζι με τον Νίκολας Γουίντινγκ Ρεφν

Η Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης διοργανώνει αφιέρωμα «Πατώντας γκάζι με τον Νίκολας Γουίντινγκ Ρεφν».
Από την Κυριακή 11 έως την Τρίτη 13 Φεβρουαρίου 2018 θα προβληθούν τρία χαρακτηριστικά φιλμ του Νίκολας Γουίντινγκ Ρεφν: η βιογραφία Bronson, το νεονουάρ θρίλερ Drive και το ψυχολογικό θρίλερ The Neon Demon. Πρωταγωνιστούν, αντίστοιχα, οι Τομ Χάρντι, Ράιαν Γκόσλινγκ και Ελ Φάνινγκ. 
Η προβολή θα γίνει στην αίθουσα Σταύρος Τορνές (Αποθήκη 1, Λιμάνι Θεσσαλονίκης)
Περισσότερα: https://www.facebook.com/filmfestival.gr

 

Η νέα ταινία του Κλιντ  Ίστγουντ

Σε σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ, με πρωταγωνιστές: Άντονι Σάντλερ, Άλεκ Σκαρλάτος, Σπένσερ Στόουν, Τζούντι Γκριρ, Τζένα Φίσερ, Ρέι Κορασάνι, Τόμας Λένον και Τόνι Χέιλ
Σενάριο: Ντόροθι Μπλίσκαλ 
Αναχώρηση για Παρίσι 15:17

Μετά τις επιτυχημένες ταινίες «Ελεύθερος Σκοπευτής» και «Sully», ο βετεράνος και βραβευμένος με Όσκαρ δημιουργός, Κλιντ Ίστγουντ, ενορχηστρώνει μία ακόμη αληθινή ιστορία και ανεβάζει τον πήχη πιο ψηλά, επιλέγοντας να σκηνοθετήσει τους πραγματικούς ήρωες ενός συγκλονιστικού  περιστατικού που αναμεταδόθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο. Το σενάριο της Ντόροθι Μπλίσκαλ διασκευάζει για τη μεγάλη οθόνη το βιβλίο «The 15:17 to Paris: The True Story of a Terrorist, a Train, and ThreeAmerican Heroes» των Άντονι Σάντλερ, Άλεκ Σκαρλάτος, Σπένσερ Στόουν και Τζέφρι Ι. Στερν, που ξετυλίγει τα γεγονότα όπως προηγήθηκαν και διαδραματίστηκαν κατά τη διάρκεια της τρομοκρατικής επίθεσης στο τρένο Thalys #9364 στις 21 Αυγούστου του 2015 με προορισμό το Παρίσι.   Πλάι στους  αληθινούς ήρωες των γεγονότων, τον σπουδαστή κολλεγίου Άντονι Σάντλερ , τον Άλεκ Σκαρλάτος της Εθνοφρουράς του Όρεγκον και τον αεροπόρο της πολεμικής αεροπορίας Σπένσερ Στόουν, που υποδύονται τους εαυτούς τους,  εμφανίζονται  οι Τζούντι Γκριρ («Ο πλανήτης των πιθήκων: Η σύγκρουση»), Τζένα Φίσερ («The Office»), Ρέι Κορασάνι  («The Long Road Home»), Τόμας Λένον («Transformers 4: Εποχή αφανισμού») και ο Τόνι Χέιλ («Veep»).

 

ΣΥΝΟΨΗ
Στις 21 Αυγούστου του 2015, όλος ο κόσμος παρακολουθούσε καθηλωμένος την είδηση ότι μια τρομοκρατική επίθεση στο τραίνο Thalys #9364 με προορισμό το Παρίσι είχε αποτραπεί  χάρη σε τρεις θαρραλέους νεαρούς Αμερικάνους που ταξίδευαν στην Ευρώπη. Όλη η πορεία της κοινής τους ζωής, από την παιδική ηλικία μέχρι την ενηλικίωση, και πολλά απίθανα περιστατικά τους οδήγησαν σ’ αυτή τη στιγμή ηρωισμού.  Μέσα από αυτή την τρομαχτική δοκιμασία, η φιλία τους αποδείχτηκε το μεγαλύτερο όπλο, που τους επέτρεψε να σώσουν τις ζωές παραπάνω από 500 ανθρώπων.

Trailer:

 

Meteors, του Γκιουρτζάν Κελτέκ

Το Φεστιβάλ επιλέγει φέτος τι​ς​ ταινίες του Διαγωνιστικού με πυξίδα το διάσημο βιβλίο ​”​Ζωή, οδηγίες χρήσεως” του Ζορζ Περέκ. Ένα βιβλίο ποταμός το οποίο αντιμετωπίζει τη ζωή σαν ένα παζλ που δεν μπορεί να ολοκληρωθεί ποτέ.

20o

Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Το επετειακό 20ό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης επιλέγει φέτος τις 10 ταινίες του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος με πυξίδα το διάσημο βιβλίο “Ζωή, οδηγίες χρήσεως” του Ζορζ Περέκ. Ένα βιβλίο ποταμός, 600 σελίδων, 2.000 χαρακτήρων και εκατοντάδων ιστοριών, το οποίο αντιμετωπίζει τη ζωή σαν ένα παζλ που δεν μπορεί να ολοκληρωθεί ποτέ. Ο Περέκ προ(σ)καλεί τον αναγνώστη σε ένα διανοητικό παιχνίδι που ακροβατεί πάνω σε έννοιες όπως είναι ο χρόνος, η ματαιότητα, η μνήμη, η ευτυχία, η ζωή και ο θάνατος. Ο συγγραφέας μοιάζει να κοιτά μέσα από άπειρες κλειδαρότρυπες τις ιστορίες των ανθρώπων που έζησαν σε μια τεράστια πολυκατοικία, στη διάρκεια εκατό χρόνων – κι όλα αυτά, σε μία χρονική στιγμή, σαν φωτογραφία που παγώνει το χρόνο. Ο Περέκ παίζει με το ίδιο το παιχνίδι της ζωής. Δεν είναι τυχαίο πως ήταν εκλεκτό
μέλος του OuLiPo, του πιο συναρπαστικού και -στην κυριολεξία- ψυχαγωγικού λογοτεχνικού κινήματος του 20 ού αιώνα.

 Η φιλοσοφία του OuLiPo εμπλέκει την έννοια του παιχνιδιού, κλείνοντας το μάτι σε όσα συμβολίζει η λέξη, αλλά και σε όσους της έδωσαν διαφορετικές διαστάσεις σε όλη
την ιστορία της τέχνης. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι ο τρόπος επιλογής των ταινιών που διαγωνίζονται σε ένα φεστιβάλ είναι ένα παιχνίδι αυτοπεριορισμών, το οποίο τελικά δεν μας περιορίζει, αλλά μας απελευθερώνει, διότι μας επιτρέπει να ορίσουμε εμείς τους κανόνες του. Ο Ρεϊμόν Κενώ, από τους ιδρυτές του OuLiPo, είχε γράψει ότι τα μέλη του OuLiPo «είναι σαν τα ποντίκια που φτιάχνουν μόνα τους τον λαβύρινθο
από τον οποίο πρέπει να βγουν». Αναζητώντας κι εμείς την έξοδο από τον λαβύρινθο που φτιάχνουμε, χρησιμοποιήσαμε ως πυξίδα επιλογής το βιβλίο του Περέκ.

Οι ταινίες του Διεθνούς  Διαγωνιστικού:
Las cinephilas

της Μαρία Άλβαρες (Αργεντινή)

Meteors

του Γκιουρτζάν Κελτέκ (Ολλανδία-Τουρκία)

Awaken

του Τζιαγουέι Νινγκ (Κίνα)

Angkar

της Νίρι Αντελίν Χάι (Γαλλία)

Hotel Jugoslavija

του Νικολά Βανιέρ (Ελβετία)

The Distant Barking of Dogs

του Σιμόν Λέρεν Βίλμοντ (Δανία)

Baronesa

της Ζουλιάνα Αντούνες (Βραζιλία)

All that Passes by a Window that Doesn’t Open

του Μάρτιν ΝτιΤσίκο (ΗΠΑ-Κατάρ)

Δραματική, 2018, 94′

 

Σκηνοθεσία Τ. Μπουλμέτης

Ηθοποιοί: Α. Καφετζόπουλος, Ι. Μιχαηλίδης, Β. Τρουφάκου, Γ. Μητσικώστας

 

Μία ταινία για τον αγώνα μπάσκετ ανάμεσα στην ΑΕΚ και την Σλάβια Πράγας το 1968 στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Η ΑΕΚ θα κατακτήσει το κύπελλο κυπελλούχων Ευρώπης μπροστά σε 80.000 θεατές, ενώ όλη η Ελλάδα παρακολουθεί τον αγώνα να μεταδίδεται από το ραδιόφωνο. 

 

 Official Trailer:

 

 

Maze Runner: The Death Cure

Σκηνοθεσία:  Γουές Μπολ 

Ντίλαν Ο’Μπράιεν ,  Τόμας Μπρόντι – Σάνγκστερ ,  Κάγια Σκοντελάριο ,  Πατρίσια Κλάρκσον 

 

Στην προσπάθειά τους να σώσουν τους φίλους τους, οι Γκλέιντερ αναζητούν την θεραπεια του φονικoύ ιου.

Tο Hellas Filmbox Berlin 2018 σηκώνει αυλαία, την Τετάρτη 24 Ιανουαρίου 2018 στις 19.00 με ένα πολύπλευρο καλλιτεχνικό event που, πέρα από την προβολή short ταινιών και αποσπασμάτων, θα περιλαμβάνει μικρές ομιλίες, διαδραστικές παρουσιάσεις από τους προγραμματιστές και τους καλεσμένους, μουσικά δρώμενα, performances και σκετς.

Πριν από την έναρξη, στον ίδιο χώρο του Urban Spree θα γίνουν και τα εγκαίνια της ομαδικής εικαστικής έκθεσης 13 Ελληνων καλλιτεχνών που ζουν και εργάζονται μόνιμα στο Βερολίνο, από τον γνωστό δημοσιογράφο και συγγραφέα Gernot Wolfram. Οι καλλιτέχνες είναι οι Χρήστος Μπουρονίκος, Δινύσης Καβαλλιεράτος, Αlexander Di Vassos, Δημήτρης Τζαμουράνης, Διαμαντής Σωτηρόπουλος, Κώστας Σταμούλης, Φίλιππος Καβακάς, The Krank, Abetz & Drescher, Αχιλλέας Γκατσόπουλος, Λία Καζάκου και Σήφης Λυκάκης. Η έκθεση περιλαμβάνει φωτογραφία, γλυπτά, ζωγραφική, video art και video installations. Οι επισκέπτες θα έχουν πρόσβαση στο Greek Market με ελληνικά προϊόντα, Food truck και Café Shop.

To opening event θα περιλαμβάνει μικρές παρουσιάσεις των προγραμμάτων από τους προγραμματιστές Ιωάννα Κρυωνά, Δημήτρη Αργυρίου,Γιάννα Σαρρή, Sandra von Ruffin, Αστέρη Κούτουλα και μικρές συζητήσεις τους με κάποιον από τους καλεσμένους που συμμετέχουν στα προγράμματα. Οι μικρές αυτές διαδράσεις θα λειτουργούν σαν teasers για τις εκδηλώσεις που πρόκειται να ακολουθήσουν τις επόμενες μέρες, ενώ ένα θέμα που θα αναδύεται είναι οι ελληνογερμανικές σχέσεις.  Ακόμη, θα υπάρξουν ολιγολεπτες προβολές, τοποθετήσεις από σκηνοθέτες, ηθοποιούς και καλλιτέχνες. Παρόντες θα είναι, μεταξύ πολλών άλλων, οι Αλέξανδρος Βούλγαρης, Vicky Leandros, Γιάννης Σακαρίδης, Elisa Simantke, Andre Hennicke, Friedrich Lichtenstein, Okkan Bayülgen, εκπρόσωποι της ελληνικής Πρεσβείας στο Βερολίνο και της τοπικής Αυτοδιοίκησης του κρατιδίου του Βερολίνου.

Μετά την ολοκλήρωση του εναρκτήριου event θα γίνει συναυλία από το γκρουπ των  Gagjo Dilo. Οι Gadjo Dilo έγιναν γνωστοί συνδυάζοντας την ελληνική μουσική των 50’s και 60’s με αυτή του θρυλικού Ρομά swing κιθαρίστα Django Reinhardt. Συνδυάζοντας με μοναδικό τρόπο αυτές τις δύο μουσικές επιρροές, πειραματίζονται σε ποικίλλα jazz ακούσματα και συνθέτουν τις δικές τους μουσικές δημιουργώντας ένα εντελώς δικό τους μουσικό genre, το Manouche de Grec. Tα live τους είναι διάσημα και αναδίδουν ένα άρωμα της παλαιάς Ελλάδας συνδυασμένο με την παράδοση της gypsy jazz, ενώ παράλληλα ακολουθούν τα αμερικάνικα jazz standard ερμηνεύοντας συχνά γαλλικά τραγούδια του Μεσοπολέμου. Προσκαλούν το κοινό πάντα να χορέψει και να τραγουδήσει. Το δεύτερο στούντιο άλμπουμ τους έχει τον τίτλο «Manouche De Grec Vol II» και περιλαμβάνει το διάσημο κομμάτι «Που’σαι Θανάση;» που τραγουδούν παρέα μετον Tonino Carotone.