Γιάννης Ραουζαίος: Καλησπέρα σας. Είχαμε την ευκαιρία να βρεθούμε ξανά στο γραφείο σας, πριν από έναν χρόνο περίπου …

Μαρία Λεωνίδα: Ισχύει .Είχαμε συζητήσει και παρουσιάσει ένα άλλο προγράμματα τότε.
 
Γ.Ρ. Πολύ ωραία! Θα ήθελα να μου πείτε ,στη σημερινή μας αυτή μικρή συνομιλία για  αυτό το πρόγραμμα με τον τίτλο “Βαλίτσα”.
 
Μ.Λ Φυσικά. Λοιπόν, όπως γνωρίζετε ένα κομμάτι της δουλειάς μου αφορά τον Κινηματογράφο και τις οπτικοακουστικές τέχνες. Εδώ και πολλά χρόνια , χρησιμοποιούμε και παράγουμε  εργαστήρια και διαμορφώσεις σε αυτόν τον τομέα και ήταν ένα ζητούμενο στο νου μου πριν ακόμη από την καραντίνα, ότι θα έπρεπε όλη αυτή η μεθοδολογία και η εμπειρία που έχουμε συγκεντρώσει στην δια ζώσης επιμόρφωση ,να ακολουθήσει την εξέλιξη της τεχνολογίας. Δηλαδή σαν ένα επικουρικό εργαλείο – όχι να αντικαταστήσει αυτή την εμπειρία, βέβαια ! Αυτό συνέβαινε γιατί αφουγκραζομουν τις δυνατότητες της τεχνολογίας και των ανθρώπων, να μαθαίνουν με ποικιλόμορφους τρόπους , δηλαδή υβριδικά που είναι και κάτι που συνδυάζει τον προσωπικό χρόνο με την ομαδική εργασία…
 
Γ.Ρ Αυτό επιταχύνθηκε κιόλας με την επίδραση του τεχνολογικού στοιχείου και των επικοινωνιών μέσα στην πανδημία…
 
Μ.Λ …Ακριβώς, και επίσης θα ήθελα να τονίσω ότι ήταν ένα σημαντικό κίνητρο παρότι δεν υπήρχε και το μπάτζετ .Ήταν μια πρόθεση, ήταν ένας στόχος, αλλά δεν υπήρχε και η δυνατότητα άμεσα. Και εμείς το 2018, το είχαμε σκεφτεί, καθώς επειδή  χρησιμοποιούμε εφαρμογές, τάμπλετ κτλ ψάχνουμε το κομμάτι των νέων τεχνολογιών, παράλληλα με τη διδασκαλία της κλασικής έννοιας του Κινηματογράφου. Είμαστε ανοικτοί σε διάφορα θέματα, μη τυπικής μάθησης. Έτσι λοιπόν η καραντίνα ήρθε και με το που ήρθε, μας έδωσε τη δυνατότητα ώστε να πραγματοποιηθεί  μία  μεγάλη επιμόρφωση  που είχα προτείνει το 2019, και επιχορηγήθηκε από το ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος με αυτό ακριβώς το όνομα: δηλαδή το όνομα “Μια βαλίτσα με εικόνες και ήχους” Αυτό καταρχήν, χρηματοδοτήθηκε και εφαρμόστηκε  ως μια δια ζώσης επιμόρφωση, εκπαιδευτικών ενήλικων στον Κινηματογράφο. Το επιχείρημα μου τότε ήταν πως σε μια εποχή που οι εκπαιδευτές ,οι επαγγελματίες, οι ενδιαφερόμενοι ενήλικες , είναι σε μια κινητικότητα, οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται οπτικοακουστικά ,συχνά -αν θυμάστε και την προσφυγική κρίση -είναι οι ίδιοι  άνθρωποι που δούλευαν σε δομές προσφύγων, με ομάδες παιδιών κτλ. Σε αυτές τις περιπτώσεις τα οπτικοακουστικη μέσα  είχαν θεωρηθεί ένα εξαιρετικό εργαλείο, αύξησης της αυτοπεποίθησης ,της ευρηματικότητας ,της κριτικής ματιάς κτλ.: έχουν πάρα πολλές δεξιότητες μέσα τους! Συνεπώς αυτή η δια ζώσης επιμόρφωση που είχε τον ίδιο τίτλο, επιχορηγήθηκε και υλοποιήθηκε με πάρα πολλή επιτυχία .Βραβεύτηκε μάλιστα και εκείνη η επιμόρφωση, το 2020 , και  αυτή η ίδια η επιμόρφωση που συνιστούσε ότι μπορούσε ο άλλος να επιμορφωθεί και να βάλει στο βαλιτσάκι του, έτσι σχηματικά, κάποιες γνώσεις και κάποια αυτοπεποίθηση και κατανόηση της κινηματογραφικής γλώσσας, στάθηκε το επιχείρημα μου, όταν εμφανίστηκε η καραντίνα και το Υπουργείο Πολιτισμού έδωσε κάποια κεφάλαια και κάποιες μικρές επιχορηγήσεις για ψηφιοποίηση έργων. Έτσι καταθέσαμε και την πρόταση να μεταφέρουμε τη δια ζώσης επιμόρφωση σε ένα online διαδικτυακό σεμινάριο . Αυτό που σας περιέγραψα έως τώρα είναι η προϊστορία του εγχειρήματος.
 
Γ. Ρ. Σε αυτή την προϊστορία θα ήθελα να αναφερθώ επίσης. Γιατί συμβαίνει και διάφορα Ιδρύματα η φορείς του ιδιωτικού τομέα, προχωρούν πιο γρήγορα σε τέτοιους τομείς αιχμής, από ότι συμβαίνει για παράδειγμα από επίσημους κρατικούς φορείς, όπου η γραφειοκρατία οδηγεί σε μεγάλες καθυστερήσεις; Μήπως θα έπρεπε να υπάρξει κάποιου είδους νομοθετική ρύθμιση, ώστε αυτές οι διαδικασίες να προχωρούν με ταχύτερους ρυθμούς; 
 
Μ.Λ. Πράγματι αυτό το γνωρίζουμε και πιστεύουμε ότι θα υπάρξουν εξελίξεις. Έως πρόσφατα για να υπάρξει μια παρουσία σε μια σχολική μονάδα, ποσω μάλλον να βρεθούν κάποιοι εξωτερικοί εκεί, έπρεπε πε καθοριστεί αυτό κεντρικά και για κάθε κίνηση θα χρειαζόταν μια ολόκληρη σειρά από ειδικές  άδειες. Φυσικά και πρέπει να προστατεύουμε το σχολικό περιβάλλον , από την άλλη πλευρά όμως υπονοείς πως δεν έχεις, επιμορφώσει το προσωπικό σου και δεν του έχεις  εμπιστοσύνη ! Τέτοιες διαδικασίες πρέπει να επιταχυνθούν. 
 
Γ. Ρ. Φυσικά. Δεν είναι κάτι νέο ειδικά στις νεώτερες γενιές αυτή η ενασχόληση με τις πλατφόρμες κάθε είδους. Socials όπως το tic toc σαρώνουν κυριολεκτικά στις νεώτερες ηλικίες και μάλιστα ότι χρειάζεται να βρουν εκεί η να ανεβάσουν το κάνουν απλώς χρησιμοποιώντας ένα κινητό στο χέρι!
 
Μ.Λ. Η βαλίτσα έχει να κάνει με αυτό το βαθμό εξοικείωσης και σύνδεσης με το κινηματογραφικό μέσο. Η εμπειρία του χρήστη, οδηγεί σε μια σφαιρική κατανόηση   Δεν είναι σαν ένα σεμινάριο φωτογραφίας, αλλά έχει άμεση διασύνδεση με το μέσο. Το βίντεο για παράδειγμα είναι κάτι που το βλέπουμε για να μάθουμε αλλά και από περιέργεια η επιζητωντας την διασκέδαση. Αυτό ειδικά το προκαλεί η κινούμενη εικόνα σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι η ακίνητη. Το βάρος πλέον ρίχνεται στο πέρασμα από την ακίνητη φωτογραφία στην κινούμενη εικόνα. Κάτι τέτοιο έχει παραγάγει, χρόνια τώρα και το Facebook, αλλά με τη μορφή συνεχών ιστοριών εικόνων και το Instagram. 
 
Γ. Ρ Πριν από λίγο καιρό το Μeta είχε δηλώσει στους χρήστες των socials του ότι βάσει των νέων κανόνων του, θα πριμοδοτουνταν , περισσότερο τα βίντεο σε σχέση με την στατική εικόνα. Μετά από διαμαρτυρίες όμως των χρηστών του, ήρθε νέα δήλωση, ότι αυτό το μέτρο θα αναστελλόταν. 
 
Μ. Λ. Ενδιαφέρον. Δεν το είχα προσέξει αυτό. Θα το εξετάσω. Θα ηθελα επίσης να προσθέσω ότι στα online μαθήματα, οι δυνατότητες που διανοίγονται είναι ακόμη μεγαλύτερες πάντως, τόσο από τις πλατφόρμες όσο και από τα κλασσικά σεμινάρια και μπορουν να αγγίξουν ανθρώπους όλως των ηλικιών. Τι κάνει η διαζώσης επιμόρφωση αλλά και η online; Επιτρέπει στον κάθε άνθρωπο -θα έλεγα χαριτολογώντας απο τα 16 έως τα …86 και βάλε-που έχει μία περιέργεια και ένα ενδιαφέρον για το κινηματογραφικό μέσο ή καποια επαγγελματική ανάγκη, να βοηθηθεί. Σήμερα οι άνθρωποι κάνουν βίντεο για κάθε είδους λόγο…το κάνουν στα socials, το κάνουν για διασκέδαση δαση, το κάνουν γενικά και παντού!
 
Γ.Ρ. Ναι φυσικά! το τικ-τοκ όπως είπα και πριν σαρώνει κυριολεκτικά σε όλες τις νεανικές ηλικίες και γενικά όπου βρίσκεται κάποιος νέος με ένα κινητό στο χέρι.
 
Μ.Λ. Η βαλίτσα όμως αυτή τη στιγμή είναι μία πλατφόρμα που απευθύνεται σε άτομα από 16 και άνω και που είναι πιο δομημένη η ανάγκη του “θέλω να καταλάβω πως γίνεται αυτό και πως λειτουργεί εκείνο…πως θα κάνω ένα βίντεο ή πως φτιάχνονται οι ταινίες”. Έχω διδάξει φοιτητές πανεπιστημίου, επαγγελματίες,, εκπαιδευτικούς κτλ. Έτσι δενόταν η εμπειρία και γράφονταν τα κεφάλαια του κάθε  έργου, βήμα-βήμα. κομμάτι-κομμάτι. Προφανώς βέβαια η επιμόρφωση που παρέχεται είναι εισαγωγικού χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά σε βάθος τις κινηματογραφικές σχολές. δεν είναι αυτός  ο ρόλος μας και το γνωρίζουμε. Με ενδιέφερε όμως σε αυτό το project περισσότερο εμπειρία  του χρήστη. Με ενδιέφερε να καλλιεργήσω τα κίνητρα του. να δώσω μια σφαιρική κατανόηση του τι είναι ο κινηματογράφος και πως λειτουργεί. Να μην καταλήγει όλο αυτό να είναι ένα σεμινάριο δήθεν επαγγελματικής αποκατάστασης του στυλ “Ελάτε στο σεμινάριο μας και θα γίνετε φερειπείν, διευθυντές φωτογραφίας!”! Αυτά δεν γίνονται όπως είναι κατανοητό, από ένα σεμινάριο! Ο στόχος μου ήταν λοιπόν να αντιμετωπίσω τον κάθε ενδιαφερόμενο, ως έναν σφαιρικά ενδιαφερόμενο άνθρωπο, που καταλήγει εδώ από την αγάπη που έχει να βλέπει ταινίες  και θα ήθελα να μάθει, πώς θα μπορούσε να φτιάξει ένα βιντεάκι! Για να το πω απλά: το βίντεο είναι μέσα στην ζωή όλων μας. καταναλώνουμε βλέποντας τα, ώρες ολόκληρες καθημερινά. Το βλέπουμε και για ευχαρίστηση και για διασκέδαση αλλά και για να επιμορφωθούμε. Κάποιες φορές  απλώς από περιέργεια. Οτιδήποτε επικοινωνείται στην εποχή μας, σε μεγάλο βαθμό συμβαίνει από την κινούμενη εικόνα. Λίγες ώρες πριν μιλήσουμε, έγραφα ένα κείμενο όπου διαπίστωσα, ότι σταδιακά από το 2015 και ύστερα τα σοσιαλς έχουν ρίξει το βάρος τους από την ακίνητη στην κινούμενη εικόνα. 
 
Γ.Ρ. Εκεί αναφερόμουν και στην απόφαση της ΜETA προηγουμένως και στις αντιδράσεις των χρηστών του Instagram που μάλιστα επέβαλαν στη ΜΕΤΑ να αναστείλει την απόφαση της προσωρινά και να την επανεξετάσει! 
M.Λ. θα ήθελα στη συνέχεια της κουβέντας μας να προσθέσω και κάτι που πρέπει να αναφερθεί και είναι εξαιρετικά σημαντικό. Η βαλίτσα, είναι μία 100% ελληνική πλατφόρμα. Όλη η δημιουργική ομάδα, η γλώσσα που γράφτηκε και τα υλικά που απορρέουν από εκείνη προέρχονται από Έλληνες επαγγελματίες. Υπάρχουν πάρα πολλά online μαθήματα που είναι στα αγγλικά, αυτά όμως δεν μπορούν να προσεγγίσουν τους χρήστες όλων των ηλικιών. Ταυτοχρόνως η απόφαση μου αυτή 
 είχε να κάνει και με το ότι ήθελα να ενισχύσω την ελληνική κινηματογραφίακαιτ ους δημιουργικούς της ανθρωπους! Θεωρώ οτι έχουμε εξαιρετικούς νέους όσο και ωριμότερους επαγγελματίες στο χώρο  του Κινηματογραφου. Άντλησα  λοιπόν υλικό από Έλληνες γραφίστες, Έλληνες σκηνοθέτες, μοντέρ κτλ. Πήρα στοιχεία  δικά τους και φτιάξαμε καινούργια εικαστικά- δεν υπάρχει κανένα υλικό στη βαλίτσαπου να είναι φορεμένο ή κλεμμένο από αλλού! Είναι όλα πρωτότυπα και μάλιστα ένα σημαντικό μέρος της πρσπάθειας μου , απέρρεε από το γεγονός οτι επεδίωξα να υπάρχει πρόσβαση σε μοναδικά υλικά. Ανάμεσα σε άλλες ενέργειες προσέγγισα και καμιά δεκαριά σκηνοθέτες ανάμεσα στα 35 και τα 55 και τους έβαλα να ψάξουν στο υλικό τους. Μετά μου παραΧώρησαν βασει συμφωνητικό  την δυνατότητα να χρησιμοποιήσω  δικά τους θέματα και storyboards ακριβώς για να δειχθεί στον ενδιαφερόμενο  πως ένας σκηνοθέτης φθάνει από την ιδεά στο σενάριο και στην τελική κινηματογράφηση. Τέτοιο υλικό συνηθως δεν είναι εύκολονα μελετηθεί  καθώς χάνεται στο βάθος της παραγωγήςκαι της μετά-παραγωγής , όπως ξέρουμε…έχοντας  λοιπόν εντάξει διαφορετικές ηλικίες ανθρώπων, θεωρώ οτι τελικά κατανοούμε καλύτερα μία ταινία αναλύοντας από τι συνθέθηκε αυτή. Έτσι μπορούμε να παρακολουθήσουμε περισσότερο την πορεία  της σκέψης ενός δημιουργού ή μιας δημιουργικής ομάδας. Αυτό το κομμάτι θέλησα να προσφέρω στους χρήστες μας. 
 
Γ. Ρ. Έχετε προσωπική εμπειρία από τέτοια έρευνα και η ίδια δεν είναι έτσι; 
 
Μ. Λ. Η ίδια ήμουν στην νεότητα μου σε έναν μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτη σκηνοθέτης και έτσι αυτή την δική μου προσωπική βιωματική εμπειρία είχα την ευκαιρία να την προσθέσω στην Βαλίτσα. Να την τροφοδοτήσω με αυτήν. Το πως γίνεται να συνδεθείς με τον κινηματογράφο όντας έχοντας υπάρξει κάποιος που ψάχνεται μέσα από διαβάσματα, σεμινάρια ή δουλεύοντας ταινίες, και πόσο αυτό το αίσθημα μπορεί να αγγίξει τον κόσμο. Αυτή λοιπόν την εμπειρία, του πως φτιάχνει κανείς ένα μονοπάτι και μαθαίνει λίγο-λίγο το πως στήνεται αυτή η μαγική συνθήκη που λέγεται ταινία και οπτικοακουστικό έργο, είναι αυτό που προσφέρει ανάμεσα στα άλλα η Βαλίτσα. Για αυτό το λόγο, όπως και στα δια ζώσης σεμινάρια που σχεδιάζονται όσο και στα online, η συναίσθηση αυτής της εμπειρίας είναι σημαντική.
 
Γ.Ρ Πότε ξεκινούν αυτά τα δια ζώσης σεμινάρια;
 
Μ.Λ. Μέσα στο Σεπτέμβριο ! 5-9 Σεπτεμβρίου μάλιστα υπάρχει ένα κινηματογραφικό θερινό σχολείο για παιδιά σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης(που είναι συνεργάτες μας)και που προσφέρουμε σε παιδιά που έχουν ολοκληρώσει τις θερινές τους διακοπές, τη δυνατότητα να αφιερώσουν ένα ολόκληρο πενθήμερο, σε ένα κινηματογραφικό εργαστήριο. Αυτή είναι μονάχα μία από τις πρώτες μας δράσεις φέτος. Συνεχίζουμε με ανάλογα opendays για εκπαιδευτικούς και πολλά άλλα ακόμη!
 
Γ.Ρ Τι θα θέλατε να προσθέσετε για τους αναγνώστες μας κλείνοντας αυτή την σύντομη αλλά ουσιαστική συζήτηση και επιφυλασσόμενοι να την συνεχίσουμε στο μέλλον;
 
Μ.Λ. Θα ήθελα να αναφερθώ κλείνοντας και σε μία μεγάλη επιτυχία της βαλίτσας . Επελέχθη το πρόγραμμα και η πλατφόρμα ως ένας από τους 8 φιναλίστ στα διεθνή βραβεία για τις εκπαιδευτικές πλατφόρμες  που χρησιμοποιούν οπιτκοακουστικά media! Αυτό έγινε φέτος στο Βέλγιο και η επιλογή συμπεριελάμβανε και εργασίες από κάποια ισχυρά εκπαιδευτικά  ιδρύματα. Ο πρώτος φιναλίστ μάλιστα ήταν ένα πανεπιστήμιο της Ελβετίας. Αυτό εμένα με κάνει προσωπικά περήφανη που βρέθηκα δίπλα σε τοσο σημαντικά διεθνή έργα και αποτελεί μία ισχυρή επιβεβαίωση για τις επιλογές μας. Νιώθω οτι αναγνώρισαν μέσα από αυτό το γεγονος, την δομή , την αισθητική αλλά και τα παιχνίδια που εχουμε ενσωματώσει στην βαλίτσα. Μάλιστα ένα από τα βασικά πράγματα που αφιερώσαμε και αφιερώνουμε χρόνο με την βασική συνεργάτιδα μου , ήταν το εγχείρημα του να μετατρέπουμε μικρές  μαθησιακές διαδικασίες γύρω από το σινεμά, σε παιγνιώδεις καταστάσεις! Αυτο…ειναι ένα στοίχημα που παλέψαμε και πιστεύω  κερδίσαμε. 
 
Περισσότερα για το σεμινάριο: https://www.mediasuitcase.gr/
  • Κυριακή 12 Ιουνίου 19:00
  • Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Ιερά Οδός 48 & Μεγάλου Αλεξάνδρου 134-136 104 35 Κεραμεικός, Αθήνα

Το φιλμ “ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΑΝΑΜΕΣΑ” (2021) επιχειρεί να διερευνήσει τους πολλαπλούς όρους (κοινωνικούς, πολιτισμικούς, ψυχολογικούς), με βάση τους οποίους διαμορφώνονται οι ταυτότητες. Το μικρού μήκους ντοκιμαντέρ οργανώθηκε από την RUNONART και σκηνοθετήθηκε από την Έφη Σπύρου.

Τζένη Αργυρίου

Πέντε καλλιτέχνιδες, Τζένη Αργυρίου, Μαριάννα Καβαλλιεράτου, Βιργινία Μαστρογιαννάκη, Μαρία Σιδέρη, Ελίζα Σόρογκα, προσκαλέστηκαν να δημιουργήσουν νέα έργα περφόρμανς και να μοιραστούν την καλλιτεχνική έκφραση και τις ιδέες τους σχετικά με την ιδέα της πολυπρισματικότητας του είναι.

Οι περφόρμανς πραγματοποιήθηκαν και κινηματογραφήθηκαν στο πρώην Αεροδρόμιο του Ελληνικού τον Οκτώβριο του 2020, ανάμεσα στις δύο καραντίνες στην Αθήνα.

Ελίζα Σόρογκα
Το έργο

Ο όρος «ταυτότητα» χρησιμοποιείται αυτονόητα σήμερα προκειμένου να περιγράψει χαρακτηριστικά, επιλογές και δραστηριότητες, οι οποίες μας επιτρέπουν να αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας, άλλοτε ενώνοντας κι άλλοτε διαχωρίζοντάς τον από τους άλλους. Ταυτόχρονα, σήμερα περισσότερο από ποτέ, ζούμε στην εποχή των ταυτοτήτων, με την αποδοχή του ότι δεν υπάρχει ένας μοναδικός εαυτός και ότι η ταυτότητα δεν αφορά κάτι ενικό, αδιαπέραστο και σταθερό, αλλά κάτι πολύσημο, πολυφωνικό και ρέον, να διανοίγει ένα ευρύ πεδίο συζητήσεων, αναθεωρήσεων και καινούργιων αφηγήσεων.

Μαρία Σιδέρη

Επιχειρώντας να διερευνήσει τους πολλαπλούς όρους (κοινωνικούς, πολιτισμικούς, ψυχολογικούς) με βάση τους οποίους διαμορφώνονται οι ταυτότητες, το project-ντοκιμαντέρ μικρού μήκους «Identity in Between | Ταυτότητα Ανάμεσα» οργανώνεται από την RUNONART, προσκαλώντας πέντε Ελληνίδες καλλιτέχνιδες να δημιουργήσουν νέα έργα περφόρμανς και να μοιραστούν την καλλιτεχνική έκφραση και τις ιδέες τους σχετικά με την ιδέα της πολυπρισματικότητας του είναι.

 

“…Η ταυτότητα, ως υπόσταση και ως αντανάκλαση, σχηματίζεται σε πολλούς τόπους: άλλοτε «γήινη» και άλλοτε διαδικτυακή, άλλοτε ενσώματη και άλλοτε εικονική, εκδηλώνεται ανάμεσα σε διαφορετικές πραγματικότητες. «Με απασχολεί πολύ η απουσία του σώματος όσο επενδύουμε χρόνο στην ψηφιακή παρουσία μας» σχολιάζει η Τζένη Αργυρίου. Στο έργο της χρησιμοποιεί καλώδια –«απορρίμματα» της τεχνολογίας του αεροδρομίου–, δημιουργεί έναν ιδιότυπο «βωμό» και με τελετουργικές κινήσεις διαμορφώνει έναν χώρο ισορροπίας της ανθρώπινης υπόστασης ανάμεσα στον φυσικό και τον τεχνολογικό κόσμο…”

Μαριάννα Καβαλλιεράτου

“…Τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, δεν είναι λίγες οι φορές που η ταυτότητά μας υπολογίζεται με δεδομένη βεβαιότητα· αντίθετα, σε διαρκή αλληλεπίδραση με τον ίδιο τον εαυτό μας και το περιβάλλον, η ταυτότητα είναι εύπλαστη, πολυπρισματική, ανάλογη των συνθηκών και των βιωμάτων. «Μπορώ να είμαι μέσα σε μία μέρα μια πολλαπλή ταυτότητα, και μου ζητείται να είμαι» αναφέρει η Μαριάννα Καβαλλιεράτου στη συνέντευξή της. Για την περφόρμανς της έχει συλλέξει διαφορετικά παπούτσια αγνώστων, ποικίλων δραστηριοτήτων, γούστων, φύλων, μεγεθών, ηλικιών, περιστάσεων· φορώντας τα, αφήνει το σώμα της σε μία διαφορετική «κατασκευή» και οδηγείται σε διαδρομές που απελευθερώνουν τα χαρακτηριστικά τους, άλλοτε πρωτόγνωρες κι άλλοτε οικείες μέσα από προσωπικές εμπειρίες…”

“…η Βιργινία Μαστρογιαννάκη επιχειρεί την επιστροφή στην πρότυπη εικόνα της νεότητας, «επιδιορθώνοντας» κατ’ επανάληψη τη φθορά της ηλικίας, σύμφωνα με την οποία, άλλωστε, τίθενται στην κοινωνία διαφορετικοί κανόνες αντιμετώπισης του υποκειμένου. «Καθένας μας καλείται να πάρει μία θέση, και έτσι κάθε φορά κατασκευάζεται μία διαφορετική εικόνα» αναφέρει η ίδια σχετικά με το τι πιστεύουμε για τον εαυτό μας και τι περιμένουν οι άλλοι από εμάς…”

Βιργινία Μαστρογιαννάκη

“…Ο πειραματισμός και η διερεύνηση της σχέσης ανθρώπου και φύσης αποτελούν κομβικά στοιχεία και στην περφόρμανς Rhizhotomikon της Μαρίας Σιδέρη, κατά την οποία προσωποποιεί το φυτό μανδραγόρα και συστήνει την πολύσημη ταυτότητά του. «Διευρύνω τη συζήτηση γύρω από την ταυτότητα και το φύλο, για κάτι που δεν είναι δύο, αλλά πολλά. Δημιουργώντας χώρο στο σώμα για την αναπαράσταση του μανδραγόρα, με ενδιαφέρει να καταλάβω το Άλλο. Πόσο χώρο τελικά αφήνεις για κάτι που δεν ξέρεις, για να το κατανοήσεις, να το διαχειριστείς, να το σεβαστείς, και τελικά να συνυπάρξεις;» αναφέρει η ίδια, διανοίγοντας –όπως όλες οι καλλιτέχνιδες– ένα ευρύ πεδίο συζητήσεων, αναθεωρήσεων και νέων αφηγήσεων για το πολυφωνικό εννοιολογικό βάθος του όρου «ταυτότητα»…”

“…«Ρευστότητα· συνέχεια βρισκόμαστε σε αναπροσαρμογή και επαναδιαπραγμάτευση του ποιοι είμαστε» σημειώνει η Ελίζα Σόρογκα. Στο έργο της ενδύεται πολλές και ενίοτε αντικρουόμενες επαγγελματικές ταυτότητες, προκειμένου να ανταπεξέλθει με επιτυχία στις συνεντεύξεις εργασίας που καλείται. «Όλες αυτές οι ταυτότητες είμαι εγώ, δεν θεωρώ ότι υποδύομαι. Ζούμε, όμως, και σε μια εποχή που σε οδηγεί να νιώθεις ότι αυτό που κάνεις δεν είναι ποτέ αρκετό.»”

Kείμενο της Χάρης Κανελλοπούλου, Επιμελήτρια- Ιστορικός Τέχνης

Συντελεστές

Σκηνοθεσία / Director
Έφη Σπύρου

Φωτογραφία / Cinematography
Παύλος Μαυρικίδης

Μοντάζ / Editing
Γιώργος Αλεφάντης

Coloring
Mάριος Στυλιανού

Ήχος / Sound
Ιάσων Θεοφάνου

Μουσική / Music-Score
Δημήτρης Τσούκας

Καλλιτέχνες/Artists:
Τζένη Αργυρίου,
Μαριάννα Καβαλλιεράτου,
Βιργινία Μαστρογιαννάκη,
Μαρία Σιδέρη,
Ελίζα Σόρογκα

Φωτογράφος/Photographer
Emma Louise Charalambous

Παραγωγός / Producer
Runonart (NPO)

Προέλευση Κόπιας / Print Source
Runonart (NPO)

Kείμενα/Texts ‒ Interviews
Χάρης Κανελλοπούλου, Παρασκευή Τεκτονίδου

Συνεντεύξεις/Interviews expert
Ρόζα Αλχανάτη

Βοηθός Σκηνοθέτη/Assistant Director
Σωκράτης Μορφονιός

Παραγωγή/production
Xάρης Μιχαλογιαννάκης

Κάμερα/Camera
Τζω Καπράλου,
Κώστας Γούλας

Props curator and styling
Milena Panagiotova

Μake-up
Amanda

Make-up & Hair
Beehive artists | Άννα Μπακατσάκη

Make up-body painting για την Μαρία Σιδέρη
Βασιλική Κήτα

Props master για την Μαρία Σιδέρη
Σωκράτης Παπαδόπουλος

Costume design για την Μαρία Σιδέρη
Χριστίνα Λαρδίκου

Καλλιτεχνική επιμέλεια/Αrt-intervention για την Τζένη Αργυρίου
Βασίλης Γεροδήμος

Υποτιτλισμός/Αudiovisual translation-subtitling
Μυρτώ Κορομάτζου

Poster
Γιάννης Μάντζαρης

Μετά από την τεράστια επιτυχία του πρώτου EDEN πάρτι με καλεσμένη την Sama’ Abdulhadi και τον Cabaret Nocturne στις 14 του μήνα, με το κοινό να χορεύει από νωρίς το απόγευμα, η ομάδα του Plisskën Festival επιστρέφει στις 28 Νοεμβρίου στο Ωδείο Αθηνών με καλεσμένους τον Special Request και την Estella Boersma!
 
Τα EDEN Sunday Parties θα λαμβάνουν μέρος ανά 2 Κυριακές το μήνα στο Ωδείο Αθηνών στο κέντρο της Αθήνας!  Aπό τις 16:00 μέχρι τις 00:00,  με το moto Sundays are Back & Sundays are for Lovers, τα EDEN πάρτι έρχονται να προσφέρουν 8 ώρες μουσικής από κορυφαία international και local acts με δροσιστικά cockctais, lounge areas, installations από το Athens Digital Arts Festival και πολλές ακόμα απογευματινές Κυριακάτικες εκπλήξεις! 
 
 
Ο Βρετανός μουσικός παραγωγός και DJ Special Request, βετεράνος του σκοτεινού bass ήχου, έρχεται στο Ωδείο Αθηνών την Κυριακή 28 Νοεμβρίου για ένα απογευματινό κυριακάτικο clubbing.

Με μια προσέγγιση και στάση που είναι ελαφρώς διαφορετική από τους περισσότερους καλλιτέχνες, ο Special Request ή αλλιώς Paul Woolford, έχει καθιερωθεί ως ένας από τους πιο πρωτότυπους dj, παραγωγούς και remixers που έχει να επιδείξει η dance μουσική σκηνή τον τελευταίο καιρό. Κινείται με άνεση και με μεγάλη επιτυχία σε διάφορα μουσικά είδη, από καταιγιστικά breakbeats και old-school jungle ήχους μέχρι εκστατική piano house και drum n’ bass. Μεταξύ άλλων, έχει συνεργαστεί με πολλά γνωστά ονόματα της μουσικής, όπως Diplo, Virgil Abloh, CamelPhat, Solardo και Kareen Lomax

Παραγωγός και DJ η Ολλανδή Estella Boersma, με έδρα το Βερολίνο, εμφανίστηκε στη μουσική σκηνή πολύ πρόσφατα και έχει ήδη ξεχωρίσει για το μοναδικό της στυλ. Η δυναμική της εμφάνιση έγινε το 2021 με το πρώτο της EP με τίτλο «Dance Trax Vol.32», μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Unknown To The Unknown, το οποίο έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής. Η νεαρή παραγωγός, μία πολλά υποσχόμενη καλλιτέχνης με ιδιαίτερη αισθητική, δημιουργεί κομμάτια που κυμαίνονται από techno, electro, breakbeat και μια δόση ambient.  

Πρόγραμμα

16:00  special guests
 
19:00  ESTELLA BOERSMA
 
21:30  SPECIAL REQUEST

Πληροφορίες

Εισιτήρια:
12€ – Early Birds 
15€ – Προπώληση  
 
Δίκτυο Προπώλησης:
Τηλεφωνικά: 11876
Σημεία Προπώλησης:
Reload
Καταστήματα Wind 
Ευριπίδης Βιβλιοπωλεία
Yoleni’s Greek Gastronomy  Center (Σόλωνος 9)
Viva Spot Τεχνόπολης (μέσα στο χώρο της Τεχνόπολης, είσοδος από οδό Περσεφόνης, Δευτ-Σαβ 11:00-19:00)
Χώρος:
Ωδείο Αθηνών
Ρηγίλλης & Βασιλέως Γεωργίου Β΄ 17-19 106 75, Αθήνα
Τηλ: 210 7240673

Image result for νικόλας άσιμος

 

  • 03-15/05/19
  • Εγκαίνια Έκθεσης 03/05 – στις 18:00 (Είσοδος Δωρεάν) 
  • Bios-Ρομάντζο
  • Τιμή Εισιτηρίου συναυλιών: 7€ (γενική είσοδος)
    Η Είσοδος στην έκθεση του Αρχείου και των εικαστικών είναι ΔΩΡΕΑΝ 
  • Ώρες λειτουργίας της έκθεσης, καθημερινά 17.00 έως 22.00

Έκθεση Ανέκδοτου Αρχείου του Νικόλα Άσιμου στο Ρομάντσο

Ο Νικόλας Άσιμος τις πρώτες πρωινές ώρες της 17ης Μάρτη 1988, “έφυγε” για μια ατελείωτη ΒΟΛΤΑ, κι όσο κι αν ζήτησε ( στα τελευταία σημειώματά του) από μας,…λέει χαρακτηριστικά: ‘’παρακαλώ τους δημοσιογράφους κι άλλους έξυπνους να μην ασχοληθούν μαζί μου γιατί δεν ξέρουν’’, πολλοί πια, αφιερώνουμε χρόνο και μελάνι, γι αυτόν.

31 χρόνια μετά κι ο Νικόλας υπάρχει, μέσα από τα τραγούδια του, τη δυναμική των στίχων του, και πολλές ιστορίες γύρω απ τη ζωή του. 31 χρόνια μετά, και για ΠΡΩΤΗ φορά , θα εκτεθεί στο κοινό το ΑΡΧΕΙΟ του Νικόλα. Μακριά από ιστορίες και φήμες, παρά μόνο το ίδιο το χειρόγραφο υλικό, θα “μιλήσει” για τον Άσιμο.
Από τις 3 έως τις 15 Μαΐου, θα πραγματοποιηθεί στο ΡΟΜΑΝΤΣΟ η προαναγγελθείσα έκθεση.

Με αφορμή το αρχείο, 15 εικαστικοί καλλιτέχνες θα δημιουργήσουν και εκθέσουν έργα, στον πρώτο όροφο του κτιρίου, με τα οποία πραγματεύονται κοινωνικούς προβληματισμούς του τότε σε σχέση με το σήμερα, ενώνουν τη εποχή του με τη δική μας, και εν τέλει μας καλούν σε μια βόλτα.

Μια βόλτα που θα συμπεριλάβει συναυλίες τις 2 πρώτες μέρες της έκθεσης, και θα ολοκληρωθεί την τελευταία ,την 15η Μάη με μια ακόμη μεγάλη συναυλία.Το αρχείο περιλαμβάνει: χειρόγραφα του Νικόλα, γνωστά του τραγούδια-την ώρα που τα φτιάχνει, με διορθώσεις, λάθη, διαφορετικοί στίχοι, ΑΝΕΚΔΟΤΑ τραγούδια και στίχους, χειρόγραφες σκέψεις του σε πολλά θέματα, καταγγελίες, αφίσες συναυλιών, πλούσιο φωτογραφικό υλικό τα τελευταία του σημειώματα και πολλά άλλα.

Το αρχείο μου έχει παραχωρήσει για τις ανάγκες τις έκθεσης, η οικογένεια Ασημόπουλου, με τη σύμφωνη γνώμη της κόρης του Νικόλα

Σας προσκαλώ λοιπόν, ελάτε μαζί μας μια βόλτα.
Φώτης ΚαραγεωργίουΕικαστικός καλλιτέχνης – διοργανωτής της έκθεση
INFO
Διευθυντής Διοργάνωσης: Φώτης ΚαραγεωργίουΥπεύθυνος Συναυλιών: Λουκάς Δημητρέλος- Beton 7 ArtradioΥπεύθυνη Επικοινωνίας/ Βοηθός Παραγωγής: Χρύσα ΜατσαγκάνηΠαραγωγή: Entertain.gr

Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών

Διάρκεια Έκθεσης:
Παρασκευή 3 Μαΐου – Τετάρτη 15 Μαΐου 
Παρασκευή 3 Μαΐου: Εγκαίνια Έκθεσης – στις 18:00 (Είσοδος Δωρεάν) 

 

Πρόγραμμα Συναυλιών

Παρασκευή 3 Μαΐου στις 20.30

• Mανώλης Κουτσονάνος ( Από την παράδοση στη jazz)
• Γιώργος Μπίλιος
• Adedeji Adetayo & Monique Kabasele
• Mode Plagal

Σάββατο 4 Μαΐου στις 20.30


• Δημήτρης Πουλικάκος & Νίκος Σπυρόπουλος 
• Ανδρέας Γκομόζιας & Δημήτρης Πολύτιμος
• Vasilis Giaslakiotis-Dretta
• GUEST : Χαίνης Δημήτρης Αποστολάκης
• GUEST : Φοίβος Δεληβοριάς

Τετάρτη 15 Μαΐου στις 20.30

• Αγγελική Τουμπανάκη
• One Nation Underground
• The Interchange Jazz Trio 
• GUEST : Γιάννης Χαρούλης

Απόδοση Κειμένων Νικόλα Άσιμου: Άγγελος Πέτροβας

Τιμή Εισιτηρίου συναυλιών: 7€ (γενική είσοδος)
Η Είσοδος στην έκθεση του Αρχείου και των εικαστικών είναι ΔΩΡΕΑΝ 
Ώρες λειτουργίας της έκθεσης, καθημερινά 17.00 έως 22.00

 

 

 

 

Δωρεάν είσοδος σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους

  • Την Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2019 η είσοδος στα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους όλης της χώρας είναι δωρεάν.
  • Η δωρεάν είσοδος ισχύει για κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα από τον Νοέμβριο ως τον Μάρτιο κάθε έτους.

 

Νέα Αποκτήματα. 2017-2018

Χώρος Περιοδικών Εκθέσεων ΕΜΣΤ (Ισόγειο)

Εγκαίνια: Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2018 στις 19.30

Διάρκεια: 4 Δεκεμβρίου 2018 – 20 Ιανουαρίου 2019

 

Πληροφορίες

Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ)
Λεωφ. Καλλιρρόης & Αμβρ. Φραντζή (πρώην εργοστάσιο ΦΙΞ)
Αθήνα 11743
Τηλ.: 210 1019000
Φαξ: 211 1019111

Είσοδος για άτομα με μειωμένη κινητικότητα: Λεωφ. Συγγρού

Ώρες λειτουργίας:
Τρίτη – Κυριακή: 11.00 – 19.00
Δευτέρα κλειστά

Εισιτήρια: Γενική είσοδος 5 € – μειωμένο 3 €


 

 

Έκθεση “Νέα Αποκτήματα” του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης 

 Στο πλαίσιο της εξωστρέφειας του μουσείου και εν αναμονή της πλήρους λειτουργίας του, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), παρουσιάζει μια έκθεση με επιλογή από τα έργα που αποκτήθηκαν από το 2017 έως το 2018 από τις 5 Δεκεμβρίου του 2018 έως τις 20 Ιανουαρίου του 2019. Η έκθεση αυτή αποτελεί συνέχεια της έκθεσης Νέα Αποκτήματα 2014-2017 που παρουσιάστηκε από τον Νοέμβριο του 2017 έως τον Ιανουάριο του 2018.

Ιστορικά και σύγχρονα έργα 24 καλλιτεχνών, δωρεές καλλιτεχνών και σημαντικών Ελλήνων συλλεκτών, ενίσχυσαν υπάρχουσες ενότητες της συλλογής του μουσείου και προσέθεσαν νέες κατευθύνσεις στο πεδίο της έρευνας και του στοχασμού γύρω από ζητήματα της σύγχρονης τέχνης.

Βασικός πυρήνας των νέων αποκτημάτων της συλλογής του ΕΜΣΤ αυτής της περιόδου αποτελεί η γενναιόδωρη προσφορά 68 συνολικά έργων – κυρίως Ελλήνων καλλιτεχνών από διαφορετικές γενιές – από τον συλλέκτη κ. Δάκη Ιωάννου, καθώς και άλλη μια σημαντική δωρεά έργων Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών ενός συλλέκτη, φίλου του μουσείου, που προτιμάει να κρατήσει την ανωνυμία του.

Ο άνθρωπος και οι δραστηριότητές του, η αρχειακή αντιμετώπιση του παρελθόντος του,  η επαφή του με τη ζωή και το θάνατο μέσα από σύμβολα και αναφορές, τα Τοτεμικά μοτίβα ή η διεσταλμένη και μεγαλοπρεπής οπτική μιας εφήμερης και συχνά άνευρης καθημερινότητας είναι μερικά από τα ζητήματα του τίθενται προς αναζήτηση και διάλογο μέσα από τα έργα που θα παρουσιαστούν.

Σε μια κρίσιμη και μεταβατική στιγμή του, το ΕΜΣΤ ανοίγει και πάλι για λίγο τους Χώρους των Περιοδικών του εκθέσεων και προσκαλεί το κοινό για μια ακόμη ματιά στα νέα του Αποκτήματα που δυναμώνουν την καρδιά του, την συλλογή του, πριν αυτή εκτεθεί στους τρεις τελευταίους ορόφους του μουσείου.

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες
Μαρία Άντελμαν, Δημήτρης Αντωνίτσης, Κατερίνα Αποστολίδου, Δήμητρα Βάμιαλη, Αλέξανδρος Γεωργίου, Αναστασία Δούκα, Μαρία Ζερβού, Βασίλης Ζωγράφος, Γιώργος Λάππας, Ντιάννα Μαγκανιά, Μίλτος Μανέτας, Μιχάλης Μιχαηλίδης, Ολίβια Μιχαλτιάνου, Μπερτίγ Μπακ, Άιντας Μπαρέικις, Βανέσα Μπίκροφτ, Ρίτσαρντ Μπίλινγχαμ, Γιον Μποκ, Τζέρεμι Ντέλερ, Μαρία Παπαδημητρίου, Τζούλιαν Όπι, Βασίλης Σκυλάκος, Διαμαντής Σωτηρόπουλος, Θανάσης Τότσικας.

 

 

Εικαστική έκθεση “7”

7η Τέχνη – 7 Γυναίκες – 7 Ταινίες 

Στο επίκεντρο του φετινού 31ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου είναι ο πλούσιος, πολύμορφος και συχνά αναπάντεχος κόσμος της γυναίκας. Με αφορμή το κινηματογραφικό αφιέρωμα «7η Τέχνη – 7 Γυναίκες – 7 Ταινίες», το 31ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου ξεκινά τις προφεστιβαλικές εκδηλώσεις με την εικαστική έκθεση «7» που εγκαινιάζεται στις 13 Νοεμβρίου στη γκαλερί ΣΤΟart ΚΟΡΑΗ. 

Την επιμέλεια της έκθεσης έχει αναλάβει ο καλλιτέχνης και ομότιμος καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών Γιάννης Ψυχοπαίδης. Συμμετέχουν με έργα εμπνευσμένα από εμβληματικούς γυναικείους χαρακτήρες του παγκόσμιου κινηματογράφου οι καλλιτέχνιδες: Βάσω Τζούτη – «Η Ωραία της Ημέρας», Δέσποινα Τσάκνη – «Ευδοκία», Ιφιγένεια Αβραμοπούλου – «Ορλάντο», Αλίκη Παππά – «Περσόνα», Δέσποινα Φλέσσα – «Ζούσε τη Ζωή της», Έλενα Χασαλεύρη – «Η Διπλή Ζωή της Βερόνικα» και Πένυ Μονογιού – «Γαλάζιος Άγγελος» . Οι ταινίες που αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για τις καλλιτέχνιδες θα προβληθούν και στη μεγάλη οθόνη στο πλαίσιο του ομώνυμου αφιερώματος του φεστιβάλ.

 

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνιδες με έργα εμπνευσμένα από τις ταινίες: 
Ιφιγένεια Αβραμοπούλου – «Ορλάντο» 
Αλίκη Παππά – «Περσόνα» 
Βάσω Τζούτη – «Η Ωραία της Ημέρας» 
Δέσποινα Τσάκνη – «Ευδοκία» 
Δέσποινα Φλέσσα – «Ζούσε τη Ζωή της» 
Έλενα Χασαλεύρη – «Η Διπλή Ζωή της Βερόνικα»
Πένυ Μονογιού – «Γαλάζιος Άγγελος»

Επιμέλεια: Γιάννης Ψυχοπαίδης 

Εγκαίνια: Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2018 στις 19:00 
Διάρκεια έκθεσης: Από 14 Νοεμβρίου έως 6 Δεκεμβρίου 
Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα ως Παρασκευή, 10.00-20.00 
Είσοδος ελεύθερη 
Χώρος Τέχνης ΣΤΟart ΚΟΡΑΗ, Στοά Κοραή 4, (εντός της στοάς) 
Τηλέφωνο: 2103252352

“Επτά γυναίκες δημιουργοί επιλέγουν 7 ταινίες από τον ελληνικό και ευρωπαϊκό κινηματογράφο και συνομιλούν εικαστικά μαζί τους. Και οι 7 ταινίες που επιλέχτηκαν εδώ έχουν σαν κομβική, χαρακτηριστική, απόλυτη πρωταγωνίστρια μια γυναίκα.

Γυναικείες μορφές, γυναικείες ζωές, γυναικεία αισθήματα, γυναικεία πεπρωμένα. Επτά σημαντικές στιγμές του κινηματογράφου, κλασσικού και σύγχρονου που αποτυπώνουν την αγωνία και τους αγώνες, τα ψυχικά αδιέξοδα και τις συναισθηματικές αναταράξεις, τους δεσμευτικούς ρόλους και τους καταναγκασμούς, την αναζήτηση ταυτότητας αλλά και τη διεκδίκηση της ελευθερίας και της χειραφέτησης του γυναικείου προσώπου – σήμερα και χτες- μέσα από τη ρέουσα αφήγηση της κινούμενης εικόνας της 7ης Τέχνης. 

Μεγάλα αισθήματα πνιγμένα μέσα στα στερεότυπα της καθημερινότητας, δέσμιοι έρωτες και ασυγκράτητα πάθη, τολμηρά και απελπισμένα γυναικεία ίχνη σε ανδροκρατούμενες, καταπιεστικές και καταπιεσμένες κοινωνίες. Σχέσεις ζευγαριών και κοινωνικά περιβάλλοντα που γεννούν συναισθηματικές αναστολές και ψυχικά τραύματα, υπαρξιακά διλήμματα  και υπόγειες εκρήξεις, ανατροπές και υπερβάσεις των συμβατικών ορίων. 

Η γυναικεία αισθαντικότητα ανάμεσα στην κοινωνική επιταγή και τους παραδοσιακούς ρόλους, στο βουβό ξέσπασμα των φυσικών ενστίκτων και την πάλη για την κατοχύρωση μιας νέας ηθικής τάξης στη σχέση των φύλων και στην κοινωνική συνείδηση. 

Κάθε μία από τις νέες δημιουργούς ξεχώρισε η ίδια την ταινία που θα αντιπαρατεθεί εικαστικά και θα συνομιλήσει μαζί της μέσα από τις ζωγραφικές ύλες, το σχέδιο και το χρώμα. Οι συναντήσεις αυτές της εικαστικής τέχνης με την τέχνη του κινηματογράφου έχουν δώσει εδώ και καιρό, γόνιμα, τολμηρά και πολύ ενδιαφέροντα καλλιτεχνικά αποτελέσματα, μέσα από τις δημιουργικές προσμίξεις των δύο τεχνών, την τέχνη της εξωτερικής και την τέχνη της εσωτερικής κίνησης. 

Έτσι κι εδώ. Οι καλλιτέχνες επιλέγουν σκηνές, μοτίβα, εικόνες, φόρμες, αισθητικές μορφές από τις ταινίες που οι ίδιες ξεχώρισαν και «μεταφράζουν» ελεύθερα την κινηματογραφική μυθοπλασία στο δικό τους αισθητικό-πλαστικό ιδίωμα και γραφή, πλάθοντας η κάθε μία με την δική της οπτική, έναν εικαστικό κόσμο γεμάτο προσωπική φαντασία, ευρηματικότητα και εκφραστικό πλούτο. 

Κυρίως αποδεικνύοντας ότι εκεί που συναντώνται και αλληλοεπηρεάζονται το σινεμά και η ζωγραφική, καμιά από τις δύο τέχνες δεν χάνει την ομορφιά, τη γοητεία, τη μαγεία και την ιδιαιτερότητα της γλώσσας, αλλά διαφυλάσσει και πλουτίζει την αυτάρκεια και την αυτονομία της. 

Μέσα απ’ αυτούς τους δημιουργικούς διαλόγους των τεχνών αναδύονται καινούριες, αιφνίδιες εικόνες που συχνά ανατρέπουν τα αισθητικά στεγανά, αναζητώντας, όπως εδώ, μια συνολικότερη, αυθεντικότερη, σύγχρονη εικόνα της γυναικείας ιδιοπροσωπίας. 

Οι επτά εκδοχές πάνω στη γυναικεία περσόνα των επτά νέων γυναικών – ανήσυχων εικαστικών δημιουργών, αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον σήμερα σε μια εποχή μεγάλων ανατροπών, αποσταθεροποίησης, ανασφάλειας, σύγχυσης και ανορθολογισμού. 

Εποχή ραγδαίων αλλαγών που επιβάλλει και νέους κοινωνικούς και ιδεολογικούς επαναπροσδιορισμούς, αλλά και μαχητική στάση ζωής απέναντι στη μεροληπτικότητα, τις προκαταλήψεις, τις παγιωμένες βεβαιότητες και τις βαθιές ανισότητες του σύγχρονου κόσμου μας. 

Ο εικαστικός στοχασμός της τέχνης, οι αισθητικές της αναζητήσεις, η κατασκευή ενός «άλλου» κόσμου, που όμως είναι τόσο δικός μας και κυρίως ο βαθύτερος πόθος για αυτογνωσία, δεν κάνουν την τέχνη ένα «εξωτικό» καταφύγιο ή μια έξοδο διαφυγής, αλλά στις καλύτερες περιπτώσεις την ανήσυχη συνείδηση μιας κοινωνίας που αναζητά τις αλήθειες της σε καιρούς που οι ρόλοι και οι ταυτότητες έχουν χάσει τις σταθερές τους συντεταγμένες. 

Και οι επτά ήταν υπέροχες”.

Γιάννης Ψυχοπαίδης

 

Παναγιώτα Καλλιμάνη (GR)

Ζενερίκ

>>> 24 & 25 Νοεμβρίου, 18:00, 19:00, 20:00 & 21:00 | 30′

Κέντρο Μελέτης Χορού Ντάνκαν, Βύρωνας

Macintosh HD:Christiana:мир 2018:artistic projects MIR 2018:Giota Kallimani:ba874861794fa7c75311b4a36440fd759a39c6c0_2200.png

© Ole Marius Jøergensen

Το 2016 αγαπήσαμε όλο το πρόγραμμα του MIR, όμως μια παράσταση έκλεψε τις καρδιές κριτικών και θεατών: η Παγωμένη εικόνα της Παναγιώτας Καλλιμάνη, με 15 παιδιά από το Φυτώριο της ΚΣΟΤ να κινούνται αργά μέσα στο σχολείο του Δημήτρη Πικιώνη στον Λυκαβηττό. Ο Τύπος τη χαρακτήρισε μια από τις κορυφαίες θεατρικές στιγμές της χρονιάς. Τότε πολύς κόσμος ευχήθηκε να είχε συνέχεια αυτό το πρότζεκτ. Το MIR άκουσε αυτές τις ευχές αφού γιορτάζει τα δέκα χρόνια του, και έτσι η Παναγιώτα Καλλιμάνη συνεργάζεται και πάλι με τα παιδιά, που τώρα είναι πια στην εφηβεία, για να κάνουν την παράσταση Ζενερίκ. Όπου εμείς, περίεργοι και γοητευμένοι, κρυφοκοιτάζουμε τον ακατανόητο κόσμο των κοριτσιών στην εφηβεία… Η παράσταση θα γίνει στο Κέντρο Μελέτης Χορού Ντάνκαν στον Βύρωνα, στο σπίτι όπου έζησαν στη νεότητά τους, στις αρχές του 20ού αιώνα, η Ισιδώρα Ντάνκαν και ο αδελφός της Ραϋμόνδος. Όπως και το 2016, τα παιδιά στο φως του φεγγαριού θα καταφέρουν να ανοίξουν τις καρδιές μας για να φέρουν στην επιφάνεια τον πιο ευάλωτο, τον πιο ωραίο εαυτό μας.

Η Παναγιώτα Καλλιμάνη είναι χορεύτρια και χορογράφος. Ζει στο Παρίσι και στην Αθήνα. Σπούδασε χορό στο Παρίσι, στις Κάννες και στην Ανζέ και έχει συνεργαστεί με πολλούς γνωστούς χορογράφους, όπως με τους Bouvier-Obadia, τον Josef Nadj, τον Nasser Martin-Gousset, την Carlotta Ikeda κ.ά. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται περισσότερο με τη χορογραφία. Έργα της έχουν παρουσιαστεί στο εξωτερικό αλλά και στην Αθήνα, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Ιδέα: Παναγιώτα Καλλιμάνη/Panagiota Kallimani

Χορογραφία: Παναγιώτα Καλλιμάνη και οι μικρές χορεύτριες

Σχεδιασμός ήχου: Παναγιώτα Καλλιμάνη, Γιώργος Λουκρέζης και οι μικρές χορεύτριες

Σχεδιασμός φωτισμών: Παναγιώτα Καλλιμάνη & Γιώργος Λουκρέζης

Ερμηνεύουν: Υακίνθη Αλεξανδρίδου-Ζηλάκου, Μυρτώ Γιαννάκου, Αρασέλι Γκόμεζ, Αθηνά Κατσίμπρα, Μάγδα

Λύτρα, Μαρία Μεσσήνη, Βασιλική Μπουστα, Ηλέκτρα Σούλιου, Ελίζα Τιμοθεάτου

Παραγωγή/Production: Les productions de la Seine Florence Francisco

Συμπαραγωγή/Co-production: MIRfestival

Με την υποστήριξη των/Kindly supported by: Κρατική Σχολή Ορχηστρικής Τέχνης/State School of Dance, Κέντρο

Μελέτης Χορού Ντάνκαν/ Duncan Dance Center.


 

Massimo Furlan (CH)

Travelling

>>> 24-30 Νοεμβρίου, 20:30 | 120′

Κάπου στην Αθήνα, σε μέρος μυστικό.

Αφετηρία και τέρμα: Rabbithole Art & Performance Space

Macintosh HD:Christiana:мир 2018:artistic projects MIR 2018:Massimo Furlan:photos travelling:05e66ab3-2872-4d7b-bd62-8b7fbcb5a529.jpg

Ο Ελβετός Massimo Furlan, με εμφανίσεις και διακρίσεις στις πιο μεγάλες ευρωπαϊκές σκηνές, φτιάχνει κόσμους από παράξενες εικόνες που ακόμα και στις πιο μελαγχολικές τους εκδοχές εμποτίζονται με το ιδιόμορφο και ανατρεπτικό χιούμορ του. Το MIR παρουσιάζει την αθηναϊκή εκδοχή του έργου του Travelling, ενός έργου-περιπέτειας και εμπειρίας. Το Travelling είναι ένα μαγικό και μυστικό ταξίδι που εκτυλίσσεται μέσα κι έξω από ένα λεωφορείο. Οι θεατές, σαν επισκέπτες σε ένα είδωλο της πόλης που γνωρίζουν, ανακαλύπτουν μια άγνωστη εικόνα της καθώς ταξιδεύουν μέσα στο λεωφορείο σε μέρη που συνήθως δεν επισκεπτόμαστε, ενώ έξω από τα παράθυρα εκτυλίσσονται μικρές σκηνές μεγάλης συναισθηματικής φόρτισης. Μια αξέχαστη νυχτερινή περιπέτεια, ένα ταξίδι σε έναν κόσμο ονειρικό, μια εμπειρία μοναδική.

Είτε φορά τη φανέλα του Πλατινί (Numéro 10, Prolongation, Foot), είτε τρέχει στους δρόμους με τη στολή του Σούπερμαν (Slow Life), είτε οργανώνει μια βόλτα διανοουμένων σ’ ένα καρουζέλ (Après le fin, le congrès), η δουλειά του Massimo Furlan εμπεριέχει το στοιχείο του χιούμορ. Συχνά εμπνέεται από τις αναμνήσεις της παιδικής και εφηβικής του ηλικίας, αρχής γενομένης από την εποχή που ήταν ένα παιδί μεταναστών από την Ιταλία στην Ελβετία της δεκαετίας του 1960, και διερευνά το συλλογικό υποσυνείδητο, τις αναμνήσεις μιας ολόκληρης γενιάς, συνδυάζοντας εικόνα και περφόρμανς, μπουρλέσκ και φιλοσοφία, εικόνες γεμάτες ποίηση και ποπ αισθητική. Αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών της Λωζάνης, όπου διδάχθηκε τις κλασικές μορφές τέχνης, και συνεχίζει να εκθέτει ως εικαστικός σε γκαλερί και μουσεία στην Ελβετία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Όμως το ενδιαφέρον του στράφηκε από νωρίς στην περφόρμανς και άρχισε να συνεργάζεται με ομάδες χορού και θεάτρου ως σκηνογράφος. Το 2003 ίδρυσε τη δική του ομάδα, την Compagnie Numéro23Prod., με την οποία διερευνά τα όρια της περφόρμανς αρτ αντλώντας από κάθε μορφή τέχνης. Για τα σκηνικά του έργα προσκαλεί χορευτές και άλλους περφόρμερ να συμμετάσχουν σε αυτό που αποκαλεί «εικόνες μακράς διάρκειας», σαν να πρόκειται για κινηματογραφικά τράβελινγκ (απ’ όπου και ο τίτλος του έργου που παρουσιάζουμε στο MIR).

Ιδέα & σκηνοθεσία/ Concept & staging: Massimo Furlan 
Δραματουργία/ Playwriting: Claire de Ribaupierre
Τεχνικός διευθυντής/ Technical director: Antoine Friderici
Διοίκηση/ Administration: Claudine Geneletti
Προώθηση, Οργάνωση/ Promotion, Producer: Jérôme Pique 

Στην Αθήνα συμμετέχει η Ηλέκτρα Αγγελοπούλου/ Elektra Angeloppoulou

Stage Manager: Βάσω Στεργίου/ Vasso Stergiou

Παραγωγή/ Production: Numéro23Prod.

Η ομάδα Compagnie Numéro23Prod. υποστηρίζεται από κοινού από την Πόλη της Λωζάνης, το Καντόνι του Βω και την Pro Helvetia – Swiss Arts Council

/ Compagnie Numéro23Prod. benefits from a joint support agreement between the City of Lausanne, The State of Vaud and Pro Helvetia – Swiss Arts Council

Χρήσιμη πληροφορία για τους θεατές:

Φορέστε παπούτσια για περπάτημα και ένα ζεστό μπουφάν, γιατί ένα μέρος του έργου συμβαίνει σε εξωτερικό χώρο.

Στο τέλος της παράστασης το λεωφορείο θα επιστρέψει τους επιβάτες στο Rabbithole.



Μαριέλα Νέστορα (GR)

Διαβρώσεις / Erosions

>>> 23, 24 Νοεμβρίου 20:30 & 22:00 – 25 Νοεμβρίου, 22:00 | 45′

Rabbithole Art & Performance Space

μόνο για 40 άτομα κάθε φορά

Macintosh HD:Users:macuser:Desktop:Press kit MIRfestival 2018:projects photos MIRfestival 2018:Mariela Nestora Erosions:Erosions ©Mriela Nestora 1.jpg

©Μαριέλα Νέστορα

Aνατρεπτική και στοχαστική, η Μαριέλα Νέστορα είχε ταράξει τα νερά των site-specific περφόρμανς στην Αθήνα με την παρέμβασή της everybodies στην Πλατεία Εξαρχείων στο MIRfestival 2010, στο πλαίσιο των δράσεων εδώ/τώρα. Επανέρχεται στο φεστιβάλ με τη Διάβρωση, μια περφόρμανς-εμπειρία που αλλάζει τα δεδομένα των βεβαιοτήτων μας ενεργοποιώντας τις άλλες μας αισθήσεις (εκτός από την όραση). Πώς αντιλαμβανόμαστε τα διαφορετικά σώματα – το δικό μας, ενός αντικειμένου,  ενός φυτού;  Έχουμε άλλον τρόπο να γνωρίσουμε και να γνωριστούμε με ένα σύμπαν πέρα από τη δεδομένη λειτουργία της γλώσσας; Η διάβρωση της  βεβαιότητας είναι ίσως ένα σημείο εκκίνησης.

Η σκηνή παραδοσιακά απευθύνεται κυρίως στην όραση, αλλά στην περφόρμανς αυτή το φως περιορίζεται και ο θεατής αναθεωρεί τις απόψεις του για τον χορό ως αντικείμενο θέασης ανακαλύπτοντας την κίνηση και τη χορογραφία της σκέψης. Παράλληλα η συνύπαρξη στο σκοτάδι ανοίγει το πεδίο των δυνατοτήτων προς μια διαφορετική αντίληψη του χρόνου, του προσανατολισμού και της ιεράρχησης του ίδιου του χώρου.

Erosions ©Mriela Nestora 3.jpg

©Μαριέλα Νέστορα

H Μαριέλα Νέστορα γεννήθηκε στην Αθήνα. Πριν από την ενασχόλησή της με το χορό σπούδασε Βιολογία (B.Sc., Queen Mary and Westfield, Λονδίνο) και Μοριακή γενετική (M.Sc. St.Mary’s Medical School, Imperial College, Λονδίνο). Σπούδασε σύγχρονο χορό και χορογραφία στο London Contemporary Dance School καθώς και εικαστική σύνθεση για τον χορό στο Laban Centre, στο Λονδίνο. Εργάζεται ως χορογράφος και περφόρμερ, επιμελείται την κίνηση σε θεατρικές παραστάσεις και διδάσκει χορογραφία. Διδάσκει επίσης κίνηση με το σύστημα Feldenkreis. Αυτό το διάστημα κάνει έρευνα σε μεταπτυχιακό επίπεδο στο τμήμα Masters in Media, Art & performance στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης.

Ιδέα: Μαριέλα Νέστορα

Των και με τις: Μαριέλα Νέστορα, Νικολέτα Καρμίρη, Κατερίνα Γεβετζή.

Ευχαριστίες στους: Κατερίνα Δρακοπούλου, Λουίζο Ασλανίδη, ILIOS, Αντώνη Βολανάκη, Μαρία Παπαδοπούλου.